บทที่ 226

หวังฟางหน้านิ่วคิ้วขมวด หันมองไปที่สวี่ฝานเม่า รู้สึกว่าสวี่ฝานเม่ากำลังทำลายบรรยากาศอันดีงามนี้

“เจี้ยนหมิน สวี่ฝานเม่าคนนี้เชื่อถือได้ไหม? ได้ยินว่าคนที่ทำงานประเมิน หลายคนก็ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่มีความรู้ความสามารถนัก” หวังฟางกระซิบถาม

กู้เจี้ยนหมินจ้องหวังฟางตาเขม็ง และวางมาดของหัวหน้าครอบครัวขึ้นมา

“ผู้หญิงนี่ช่างไม่รู้อะไรเสียเลย คุณสวี่นั่นเป็นผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในการประเมินวัตถุ เคยเข้าร่วมการจำแนกระดับขั้นของระบบโบราณวัตถุ รับผิดชอบการประเมินสมบัติทางวัฒนธรรมระดับชาติ ผู้คนในแวดวงสะสมล้วนเชื่อถือในผลการชี้ขาดของคุณสวี่”

หวังฟางฟังแล้วก็แอบตกใจ คิดไม่ถึงว่าสวี่ฝานเม่าที่ดูขัดหูขัดตาคนนี้ จะมีความสามารถระดับนี้

กู้หยุนหลานเองก็ตกใจเล็กน้อย การเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องนี้ ทำให้ในใจของกู้หยุนหลานรู้สึกปั่นป่วน คิดถึงคำพูดเมื่อครู่ของหลี่โม่ที่บอกว่า จะพิสูจน์ตัวเอง หรือว่านี่คือการพิสูจน์ของเขา?

เธอหันไปมองหลี่โม่เล็กน้อย หลี่โม่เห็นกู้หยุนหลานมองมาที่ตนเอง ก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยทันที สายตาสื่อความหมายว่าให้กู้หยุนหลานวางใจ

กู้หยุนหลานเหลือบมอง และหันหน้ากลับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าปรากฏให้เห็นถึงความวิตกกังวลที่มากขึ้น

สวี่ฝานเม่าวางแว่นขยายลง ประคองหยกมังกรที่ชอบจนไม่อยากจะปล่อยมือ จากนั้นจึงวางลงที่ด้านหน้าแล้วจ้องมอง

เพียงแค่มองท่าทางของสวี่ฝานเม่า ทุกคนก็เริ่มเดาออกบางส่วนแล้ว

“นี่คือหยกมังกร หยกมังกรที่แท้จริง! ”

สวี่ฝานเม่าพูดด้วยเสียงอันดังก้อง

“โอ้โห! ”

ร่างของกู้ชิงหลินเอนไปด้านข้าง คิดไม่ถึงว่ารองเท้าส้นสูงจู่ ๆ จะพลิกหัก จนทำให้กู้ชิงหลินเอวพลิกไป

กู้ชิงหลินถูกพี่สาวน้องสาวประคองให้ยืนขึ้นอย่างทุลักทุเล และพูดเสียงแหลมขึ้นมาว่า “นี่มันจะเป็นของจริงได้ยังไง คนจน ๆ อย่างหลี่โม่นั่น จะสามารถซื้อของจริงมาได้ยังไง!”

ทุกคนต่างรู้สึกสงสัย ล้วนคิดว่ากู้ชิงหลินพูดได้ถูกต้อง!