บทที่ 231

หวงเหวินจิ่นคือใคร?

บรรดาญาติคนสนิทของตระกูลกู้ต่างไม่มีใครรู้จัก

คนเดียวที่รู้ว่าหวงเหวินจิ่นคือใคร ก็คือฮั๋วเจี้ยนเฟิง

แต่ฮั๋วเจี้ยนเฟิงแสร้งทำเป็นไม่สนใจอยู่พักหนึ่ง แล้วลืมแนะนำตัวตนหวงเหวินจิ่นให้ตระกูลกู้ได้รู้จัก ทำให้ในขณะนี้ถูกกู้ชิงหลิน และคนอื่น ๆ รังแกจนขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้แล้ว

ด้านหนึ่งคือต้องการเอาใจคนทั้งตระกูลของกู้เจี้ยนหมิน ส่วนอีกด้านหนึ่งคือต้องการจัดการกับคนโหดร้ายและโลภที่กินคนไม่คายกระดูกอย่างหวงเหวินจิ่น ฮั๋วเจี้ยนเฟิงรู้สึกว่า ชีวิตตัวเองกลายเป็นเรื่องยากขึ้นมาทันที

แต่ไม่ว่าจะยากแค่ไหนก็ต้องเผชิญ ตราบใดที่สามารถเอาชนะใจสาวงามไว้ได้ ความพยายามทั้งหมดที่ได้ทำลงไปถือว่าคุ้มค่า

ในขณะที่ฮั๋วเจี้ยนเฟิงได้เรียบเรียงคำพูดอ้อนวอนแล้วกำลังจะเอ่ยปากพูดขึ้น กู้ซิ่งเหว่ยก็ลุกขึ้นขึ้นมาก่อน

"ประธานบ้าบออะไรกัน ตอนนี้แมวกับสุนัขเร่ร่อนก็สามารถเป็นประธานได้แล้ว ภายใต้มือฉันมีบริษัทกระเป๋าหนังมากมายตำแหน่งประธานสามารถมีได้หลายสิบคน แค่ถามว่าคุณกลัวหรือไม่”

กู้ซิ่งเหว่ยพูดอย่างภาคภูมิใจอย่างมาก

เพื่อนสนิทตระกูลกู้ต่างหัวเราะคิกคัก และตามมาด้วยการเหน็บแนมเย้ยหยัน

กู้หยุนหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย และมีความคิดเห็นบางอย่างเกี่ยวกับคำพูดที่ไม่น่าฟังจากบรรดาเพื่อนสนิทเหล่านี้ แต่เมื่อรู้ว่าพวกเขาเป็นคนเช่นนี้ ก็คงไม่ดีที่กู้หยุนหลานจะห้ามไว้

หลี่โม่ถอนหายใจอย่างเงียบ ๆ และส่ายหัวไปมาเล็กน้อย

"คุณกำลังคิดอะไรอยู่?" กู้หยุนหลานถามด้วยเสียงเบา ๆ

“ผมกำลังคิดว่าจิตใจผู้คนคืออะไร ทำไมพวกเขาถึงเยาะเย้ยคนอื่นอย่างบ้าคลั่ง การที่สามารถมาภัตตาคารอาหารหรูนั้นต้องเป็นคนหรูหราไฮโซ แน่นอนว่าไม่ใช่คนฐานะธรรมดา” หลี่โม่พูดเบา ๆ