บทที่ 238

ทุกคนต่างประณามและตำหนิ

คนส่วนมากลืมไปแล้วว่าคือหลี่โม่เองที่ออกมาช่วยเหลือทุกคน ตอนนี้พวกเขาถือว่าเป็นเพราะหวงฝูชิ่งต่างหากที่ไม่เอาเรื่อง และมองข้ามการมีอยู่ของหลี่โม่ไป

ฮั๋วเจียนเฟิงถูกตบถึงสองครั้ง ตอนนี้กลายเป็นหัวหมูไปแล้ว เมื่อสัมผัสความแดงบวมบนใบหน้า ฮั๋วเจี้ยนเฟิงก็นับความแค้นทุกอย่างกับหลี่โม่

ในใจรู้สึกเกลียดหลี่โม่ทำไมเขาไม่พูดให้เร็วกว่านี้ ทำไมต้องรอจนกว่าตัวเขาถูกตบสองครั้งถึงค่อยพูด!

นั่นแสดงว่าหลี่โม่อยากดูเรื่องตลกของฉันฮั๋วเจี้ยนเฟิง!

“หลี่โม่ เมื่อกี้นายก็ใจร้ายเกินไปแล้ว ในช่วงเวลาวิกฤติขนาดนั้นนายยังคิดที่จะดูเรื่องตลกของฉันอีก ฉันถูกคนตบแล้ว นายก็รู้สึกมีความสุขใช่ไหม? หยุนหลาน หลี่โม่คนนี้เป็นเพียงตนต่ำต้อย เธอต้องระวังเขาไว้!”

ฮั๋วเจี้ยนเฟิงใช้โอกาสนี้เพื่อยั่วยุ เพียงแค่ให้กู้หยุนหลานเลิกรากับหลี่โม่ นั่นก็ถือฮั๋วเจี้ยนเฟิงประสบความสำเร็จแล้ว และเรื่องถูกตบถึงสองครั้งก็จะถือว่าไม่เคยเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม มันคือตบของหวงเหวินจิ่น พูดออกไปก็ไม่ขายหน้า!

หลี่โม่ยิ้มอย่างเย็นชา หลับตาและไม่พูดอะไร ใครชอบพูดอะไรก็พูดต่อไปเถอะ พวกคุณไม่มีทางเข้าใจโลกของฉันหลี่โม่หรอก

กู้หยุนหลานเหลือบมองหลี่โม่แวบหนึ่ง และรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย ไม่ว่าเมื่อครู่นี้หลี่โม่จะทำถูกหรือไม่ก็ตาม อย่างน้อยผลลัพธ์ก็ออกมาดี และทุกคนก็รอดพ้นจากการถูกสั่งสอน

แต่ทำไมคนพวกนี้ถึงไม่ขอบคุณหลี่โม่เลย ไม่ขอบคุณก็ไม่เป็นไร แต่พวกเขากลับรวมกลุ่มกันตำหนิอีก!

กู้หยุนหลานก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มสับสนแล้ว หัวใจของมนุษย์นั้นเป็นอย่างไร?

เมื่อเห็นหลี่โม่ไม่พูดจา คำพูดนินทาว่าร้ายจากญาติและคนสนิทของตระกูลกู้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่าพวกเขาเอาความโกรธทั้งหมดระบายลงร่างหลี่โม่

“มีอะไรน่าพูดกับคนงี่เง่ากัน ฉันว่านะหยุนหลาน เธอควรรีบหย่ากับหลี่โม่ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นการผูกมัดอาจจะนำไปสู่… อะแฮ่ม ๆ รู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร”

“มีอะไรน่าพูดกัน ฉันคิดว่าลุงเจี้ยนหมินก็หวังให้หยุนหลานเปลี่ยนผู้ชายที่ดีกว่านี้ ถึงแม้หลี่โม่จะไร้ประโยชน์ก็ช่างเถอะ ออกมาเผชิญหน้าอย่างโง่เขลาและกล้าหาญ นั่นอาจทำให้ทั้งครอบครัวโดนฆ่าตายและไม่รู้ว่าจะต้องตายอย่างไร”