บทที่ 389

ที่บ้าน

กู้หยุนหลานนั่งบนโซฟาและเช็ดน้ำตาไม่หยุด และเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด

“ฉันจะไม่พูดถึงเรื่องที่ประธานโอวหยางข่มเหงแล้ว นั่นล้วนเป็นเรื่องของคนนอก แต่พฤติกรรมของอากับลุงทั้งสาม ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ ค่ะ พวกเขาปฏิบัติกับฉันเหมือนอะไรบางอย่าง”

สีหน้าของกู้เจี้ยนหมินและหวังฟางมืดมนลงอย่างมาก และความโกรธก็วาบขึ้นในดวงตาของพวกเขา

เพียงแค่พ่อแม่ปกติทั้วไปได้ยินว่าลูกสาวของตัวเองเจอเรื่องแบบนี้ ก็จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

“คราวนี้บ้านเจี้ยนกั๋วกับบ้านเจี้ยนเจียง ทำเกินไปแล้ว! ข่มเหงคนใกล้ชิดแล้วทำให้ศัตรูพอใจแบบนี้ได้ยังไง! นี่มันรังแกกันเกินไปแล้ว!”

หวังฟางตบโต๊ะอย่างโกรธจัด

“มันมากเกินไปหน่อย ต้องให้บ้านเจี้ยนกั๋วกับบ้านเจี้ยนเจียงขอโทษและยอมรับความผิดถึงจะได้ จะปล่อยเรื่องไปแบบนี้ไม่ได้”

กู้เจี้ยนหมินได้ตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาก็จะตามกู้เจี้ยนกั๋วและกู้เจี้ยนเจียงชี้แจงเรื่องนี้ให้ละเอียด และต้องได้รับความยุติธรรม

หลี่โม่ช่วยสงบอารมณ์ของกู้หยุนหลานและไม่พูดอะไรมาก เรื่องภายในของตระกูลกู้ ยังคงต้องให้กู้เจี้ยนหมินออกหน้ามารับผิดชอบ

“เราไปหาบ้านเจี้ยนกั๋วกับบ้านเจี้ยนเจียงตรง ๆ เกรงว่ามันจะไม่มีประโยชน์ ฉันคิดว่าเราไปหาคุณท่านเองดีกว่า ในเวลานี้ขอแค่เพียงเพียงคุณท่านออกหน้า ถึงจะสามารถทำให้บ้านเจี้ยนกั๋วกับบ้านเจี้ยนเจียงยอมก้มหัวลงได้” หวังฟางกล่าวอย่างครุ่นคิด

กู้เจี้ยนหมินพยักหน้า ในเวลานี้เขาต้องไปหาคุณท่าน มิฉะนั้นเขาก็จะไม่สามารถทวงคืนความยุติธรรมได้เลย

“ไปหาคุณท่าน ไปกันเดี๋ยวนี้เลย”

กู้เจี้ยนหมินได้ตัดสินใจ หลี่โม่ช่วยพยุงกู้หยุนหลานลุกขึ้นมาแล้วตามกู้เจี้ยนหมินคู่สามีภรรยาออกจากบ้าน