บทที่ 392

หลี่โม่ส่งยิ้มเบา ๆ ให้กู้หยุนหลาน

“รีบไสหัวออกไปเร็ว ๆ เข้าสิ แล้วปิดประตูซะ หยุดพูดไร้สาระกับหยุนหลานของฉันได้แล้ว อย่ามาทำเหมือนแกกำลังอยู่ในละครโรแมนติกบ้า ๆ ไปไกล ๆ ซะ ยิ่งไกลก็ยิ่งดี!!” หวังฟางตะโกนด่าผ่านหน้าต่างรถ

หลี่โม่ปิดประตูรถ มองดูรถเคลื่อนตัวออกไป และรีบขับห่างจากตัวเองออกไปอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งไฟท้ายรถหายไป หลี่โม่ถึงจะละสายตา แล้วเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิด

ค่ำคืนนั้นมืดมิดดั่งหมึก ดวงจันทร์และดวงดาวส่องแสงประกายอยู่บนท้องฟ้า

ไม่ใช่ค่ำคืนแห่งการสังหารที่มีเดือนมืดลมแรง แต่เป็นเวลาที่ดีสำหรับสั่งสอนโอหยางจงเฉิง

หลี่โม่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วส่งข้อความสั้น ๆ ถึงชูจงเทียน โดยขอให้ ชูจงเทียนหาตำแหน่งของโอวหยางจงเฉิงและคนอื่น ๆ

ในไม่ช้า ชูจงเทียนก็โทรมา "นายน้อย โอวหยางจงเฉิงพวกเขาอยู่ในห้องส่วนตัวหมายเลข 1 ของคลับหาวถิง พวกเขาสร้างปัญหาให้คุณหรือเปล่าครับ? ผมจะพาลูกน้องไปจัดการพวกเขาเดี๋ยวนี้"

“ไม่จำเป็นต้องให้คุณช่วย ผมจะไปเจรจาบางอย่างกับพวกเขา” หลี่โม่ตอบกลับเบา ๆ

"ครับ ผมเข้าใจแล้ว"

หลี่โม่วางสายแล้วนั่งแท็กซี่ไปที่คลับหาวถิง

......

คลับหาวถึงห้องส่วนตัวหมายเลข 1

โอวหยางจงเฉิง ประธานเฉียนและคนอื่น ๆ กำลังร้องเพลงดื่มด่ำอยู่ในห้องส่วนตัวในขณะนี้

แม้ว่าใบหน้าของพวกเขาทั้งสี่คนจะมีผ้าก๊อซอยู่ แต่มีสาวสวยที่มีเสน่ห์นับสิบดื่มเหล้าเป็นเพื่อน และดูเหมือนจะไม่มีทีท่ารังเกียจพวกเขาเลย เพราะโอวหยางจงเฉิงให้เงินเป็นจำนวนมาก