บทที่ 398

“ประธานหลินแย่แล้วครับ เมื่อครู่นี้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาพร้อมกับหมายค้นและจดหมายประทับตรา เอกสารการจัดการและเอกสารทางการเงินทั้งหมดถูกนำไปด้วย ส่วนพื้นที่โรงงานก็ถูกยึดแล้ว ไม่สามารถทำการผลิตและดำเนินทางธุรกิจได้จนกว่าจะถูกปลดล็อก"

"เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง ทำไมกัน สาเหตุล่ะ! ทนายอย่างคุณนี่ทำงานยังไงกัน!"

ประธานหลินกระโดดขึ้นราวกับถูกสายฟ้าฟาด

เอกสารการจัดการและเอกสารทางการเงินถูกยึดไป ขอเพียงแค่หานักบัญชีผู้เชี่ยวชาญเพียงไม่กี่คน ก็สามารถค้นพบกลเม็ดต่าง ๆ ได้ในไม่กี่นาที และการปิดพื้นที่โรงงานยิ่งอันตรายถึงชีวิต นี่คือจังหวะที่จะจบสิ้นอย่างสมบูรณ์

“สาเหตุก็คือการเลี่ยงภาษีและการดำเนินการที่ผิดกฎหมาย พรุ่งนี้จะมีคนมาตรวจสอบอีกครั้ง ท่านประธานหลินมีทางออกก็รีบหาทางออกเถอะครับ ทางนี้ผมไม่มีแม้แต่ลู่ทางออกอะไรเลย”

"ไร้ประโยชน์สิ้นดี!"

ประธานหลินวางโทรศัพท์ด้วยความโกรธ และเอามือทั้งสองกุมหน้าไว้

“เหล่าหลิน ไม่ต้องกังวลไป ฉันมีคนรู้จักรับรองว่าสามารถปกปิดมันได้ พรุ่งนี้เช้าฉันจะช่วยติดต่อให้”

โอวหยางจงเฉิงกล่าวราวกับเป็นคนใหญ่คนโต

“ขอบคุณประธานโอวหยางครับ ช่างเป็นเรื่องตกทุกข์ได้ยากพบน้ำใสใจจริง”

ประธานหลินกล่าวอย่างซาบซึ้ง

“ไม่ ไม่ดีแล้ว โทรศัพท์ของฉันก็ดังด้วย”

ประธานหลี่ทำหน้าร้องไห้แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกงด้วยมือที่สั่นเทาทั้งคู่

“ให้ตายเถอะ เป็นโทรศัพท์จากกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ คนแพศยานี่ยุ่งอะไรกัน!”

กรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์เป็นคนรักของประธานหลี่ เมื่อเห็นว่าเป็นสายจากคนรัก ประธานหลี่ก็รู้สึกโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด

“ฮัลโหล เสี่ยวหลิว คืนนี้เธอนอนคนเดียวไปก่อน ฉันยังต้องอยู่เป็นเพื่อนประธานโอวหยาง ไปหาเธอไม่ได้”