บทที่ 407

เมื่อได้ยินคำตอบของโอวหยางจงเฉิง คุณท่านกู้และคนอื่น ๆ ก็ขมวดคิ้วและสงสัยว่าคุณหลี่ที่ว่านั้นคือใคร

ชื่อแรกที่ทุกคนนึกได้ก็คือหลี่โม่ และชื่อแรกที่ทุกคนคิดว่าไม่มีทางใช่ก็คือหลี่โม่เช่นกัน

เพราะทั้งครอบครัวตระกูลต่างก็เห็นว่าหลี่โม่เป็นแค่คนไร้ประโยชน์ แม้ว่าเมื่อวานหลี่โม่จะบอกว่า เขาสามารถจัดการกับเรื่องของโอวหยางจงเฉิงได้ แต่นั่นเป็นแค่เรื่องตลกในสายตาของทุกคนในตระกูลกู้

ถ้าหลี่โม่สามารถทำให้โอวหยางจงเฉิงยอมจำนนได้ คนตระกูลกู้คงไม่มีทางกล้าดูถูกเขาเหมือนที่ผ่านมาอย่างแน่นอน

แต่ถ้าไม่ใช่หลี่โม่ แล้วคุณหลี่ที่ว่านั่นเป็นใครกันแน่?

คุณท่านกู้และคนอื่น ๆ ต่างก็นึกถึงเพื่อนที่มีนามสกุลหลี่ แต่คนนามสกุลหลี่ที่พวกเขารู้จักนั้นไม่มีใครสามารถจัดการกับโอวหยางจงเฉิงได้อยู่หมัดอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นท่าทีของโอวหยางจงเฉิงที่เป็นเหมือนสุนัขพันธุ์ปั๊ก พวกเขาก็รู้ว่านั่นไม่ใช่แค่การจัดการโอวหยางจงเฉิงได้อยู่หมัดเท่านั้น แต่เป็นการบดขยี้ความเป็นคนของเขาไปแล้ว ดังนั้นโอวหยางจงเฉิงจึงไม่สนใจศักดิ์ศรีของตนเองอีก

ไม่เพียงแต่คนในตระกูลกู้ที่ไม่รู้จักคุณหลี่ แม้แต่ตัวของกู้หยุนหลานเองก็ไม่รู้จักเขาเช่นเดียวกัน อีกอย่างเธอไม่เคยคิดเลยแม้แต่น้อยว่าหลี่โม่จะเป็นคุณหลี่

กู้ชิงหลินขมวดคิ้วแล้วมองกู้หยุนหลานด้วยแววตาที่เปล่งประกาย ตอนนี้เธอเหมือนนึกถึงข่าวลือได้เรื่องหนึ่ง

ซึ่งเป็นตำนานของคุณชายที่ร่ำรวยในตระกูลหลี่ ว่ากันว่าเขาใช้เงินมากกว่าสองหมื่นล้านบาทก่อตั้งกลุ่มบริษัทอุตสาหกรรมทางการแพทย์ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองฮั่น ชื่อของบริษัทนั้นคือหยุนจงหลานกรุ๊ป!

หยุนจงหลานกรุ๊ป!

กู้หยุนหลาน คุณชายหลี่ผู้ร่ำรวย

นอกจากนี้ ยาและอุปกรณ์ในการรักษากู้ซีซีที่ถูกส่งไปให้โรงพยาบาลครั้งก่อนก็มีนามสกุลหลี่ด้วย

หลังจากที่กู้ชิงหลินเชื่อมโยงเรื่องเหล่านี้ เธอก็เข้าใจถึงความจริงของเรื่องนี้แล้ว

“เก่งจริง ๆ เลยนะกู้หยุนหลาน แกแสร้งทำตัวเป็นแม่พระ ที่แท้ก็แอบคบหาคุณชายหลี่สินะ! แกรู้สึกอายบ้างไหม!”

กู้ชิงหลินพูดด้วยความโกรธ