บทที่ 416

ในฐานะที่หลี่โม่เป็นนายน้อยแห่งแดนประตูมังกร จึงได้รับการปกป้องจากผู้คุ้มกันของแดนประตูมังกรอย่างลับ ๆ มาโดยตลอดเพียงแต่ในเวลาที่ชีวิตไม่ได้ตกอยู่ในอันตราย ผู้คุ้มกันเหล่านี้จะไม่เปิดเผยตัวตนออกมา

“ช่วยหยุนหลานก่อน!”

หลี่โม่เงยหน้าตะโกนเสียงดัง

คุณชายซูสั่นสะท้านในใจและตะโกนเสียงดังว่า “ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร ถ้าแกกล้าลงมือกับฉันล่ะก็ ฉันจะจัดการยัยผู้หญิงนี่ให้ตายก่อนแน่นอน! ให้เวลาแกออกมาภายในสามวินาที ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันหยาบคาย!"

ประเด็นหลักคือต้องบีบบังคับให้ยอดฝีมือผู้ลึกลับออกมาถึงจะได้ มีกู้หยุนหลานในมือเป็นตัวประกัน คุณชายซูรู้สึกว่าชีวิตยังมีความปลอดภัยอยู่บ้าง

พี่ตาวปามองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง และพยายามค้นหายอดฝีมือผู้ลึกลับออกมา

แต่สิ่งที่ทักทายพวกเขากลับเป็นเสียงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และเสียงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วพัดผ่านไปราวกับได้เริ่มอารัมภบทฝันร้ายของคุณชายซู

"น้อมรับคำสั่ง"

เสียงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วลอยล่องอยู่ในโกดัง จับเสียงระยะทางไม่ได้และไม่ได้ยินเสียงทิศทางราวกับว่ามันดังก้องอยู่ข้างหู และดูเหมือนว่ามันมาจากที่ไกล ๆ

คุณชายซูสั่นสะท้านในใจทันที และตะโกนอย่างโกรธเคืองว่า “หลี่โม่ แกกล้าที่จะหยามฉัน แกรีบสั่งให้คนลึกลับนั่นออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะตัดหัวเมียแกเดี๋ยวนี้!”

ฟิ้ว ฟ้าว

เข็มเงินหลายด้ามพุ่งออกมา คุณชายซู พี่ตาวปาและคนอื่น ๆ ต่างยังไม่ทันเตรียมตัว ก็ถูกเข็มเงินแทงเข้าไปกลางคิ้วแล้ว

พลังของทั้งร่างกายดูเหมือนจะโดนปลดปล่อยออกไปในทันที และไม่มีแม้แต่แรงที่จะพยุงร่างกายให้ยืนขึ้นได้

ฟุ่บ!

ฟุ่บ!

ฟุ่บ!

คุณชายซูและคนอื่น ๆ ต่างล้มลงกับพื้นราวกับการลงเกี๊ยวในหม้อทีละชิ้น