บทที่ 424

“คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ ตอนนี้เป็นช่วงทานอาหารว่างและเชื่อมสัมพันธ์ แขกหลายท่านที่มาสามารถสื่อสารกันได้ค่ะ”

พนักงานต้อนรับหญิงเดินนำหลี่โม่เข้าไปในห้องโถง มีโต๊ะอาหารยาวอยู่ในห้องโถง และมีอาหารว่างหลากหลายจัดเรียงวางอยู่บนโต๊ะอาหาร นอกจากนั้นยังมีพนักงานเสิร์ฟยกไวน์แดง แชมเปญ วิสกี้ และเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อื่น ๆ ซึ่งกำลังยกไปมาในห้องโถงอาหาร

ในขณะที่หลี่โม่กำลังมองไปรอบ ๆ สุภาพบุรุษจอมปลอมที่กำลังถือแก้วไวน์แดงและหมุนแก้วเบา ๆ นั้นกำลังสนทนากับผู้นำธุรกิจสถาบันทางการเงิน และหญิงสาวสวยที่ร่ำรวยไม่กี่คนอย่างฮั่วเจี้ยนเฟิงก็เห็นเงาร่างของหลี่โม่

เมื่อเห็นหลี่โม่เดินเข้ามาในสถานที่ด้วยชุดเสื้อผ้าธรรมดา คิ้วของฮั่วเจี้ยนเฟิงก็เลิกขึ้นสูง

“นานน้อยเจี้ยนเฟิงเป็นอะไรไป เห็นคุณขมวดคิ้วขึ้นแบบนี้ อย่าบอกนะว่าคุณเจอศัตรูเข้า?”

เศรษฐีที่อยู่ตรงข้ามฮั่วเจี้ยนเฟิงยิ้มพลางพูดติดตลก เมื่อเห็นท่าทางของฮั่วเจี้ยนเฟิงในตอนนี้ ต้องมีเรื่องให้ซุบซิบนินทาอย่างแน่นอน

"นายน้อยฉิน นายน้อยจาง พอดีผมเจอเพื่อนเก่าคนหนึ่งน่ะ"

ตอนที่พูดถึงเพื่อนเก่า ฮั่วเจี้ยนเฟิงก็แสดงท่าทางกัดฟันกรอด ซึ่งขัดต่อความรู้สึกในใจ

นายน้อยฉินและคุณหนูจางต่างมองตากันและยิ้ม ต่างรู้ดีว่าคนที่ฮั่วเจี้ยนเฟิงกำลังพูดถึงต้องเป็นศัตรูเก่าแน่นอน

“ที่แท้ก็เป็นเพื่อนเก่าของนายน้อยเจี้ยนเฟิงนี่เอง ทำไมเราไม่ไปทักทายเขาหน่อยล่ะ พวกเราช่วยสนับสนุนคุณได้นะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณพวกคุณทั้งสองมากนะครับ งั้นเราเข้าไปทักทายด้วยกันดีกว่า”

ฮั่วเจี้ยนเฟิงยังมีความตั้งใจที่จะทำให้หลี่โม่อับอาย เขารู้สึกว่างานเช่นในวันนี้ ไม่ใช่สถานที่ที่คนต่ำต้อยอย่างหลี่โม่ควรจะมาได้

"สาว ๆ ไปกันเถอะ เราไปเป็นกำลังใจนายน้อยเจี้ยนเฟิงกัน"

นายน้อยจางและนายน้อยฉินต่างโอบเอวสาวสวยข้างกายพวกเขา แล้วเดินตามฮั่วเจี้ยนเฟิงเข้าไปหาหลี่โม่