บทที่ 439

หลี่โม่และกู้หยุนหลานตามหวังจงเหิงและคนอื่น ๆ ไปในงาน และไม่นานก็เดินเข้าไปในห้องของคุณปู่หวัง

คุณปู่หวังสวมชุดคลุมวันเกิดสีแดงสดนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ชือ

หวังจินซานพี่ใหญ่แห่งของตระกูลหวัง และหวังจินไห่นั่งอยู่ทางซ้ายและขวาของคุณปู่หวัง หวังเหม่ยถือถ้วยชาและส่งให้คุณปู่หวังด้วยรอยยิ้ม

คุณปู่หวังจิบชาพลางพยักหน้าเล็กน้อยแล้วพูดว่า "เสี่ยวเหม่ยไม่เลวเลย แกมีความสามารถในการจัดการกิจการภายในของตระกูลโจวมาก ฉันได้ยินคุณโจวชมแกหลายครั้งแล้ว"

“ทั้งหมดเป็นเพราะคุณพ่อสอน ไม่อย่างนั้นหนูคงไม่รู้อะไรเลย”

หวังเหม่ยกล่าวอย่างมีความสุข

"ดี เราจะทำงานหนักกันต่อไปในอนาคต"

หวังเหม่ยก้าวออกไปและมองไปที่หวังฟางด้วยรอยยิ้ม

หัวใจของหวังฟางเต้นแรง เธอหยิบถ้วยชาอย่างกล้าหาญและเดินไปหาคุณปู่หวังเพื่อยื่นถ้วยชาให้

หลังจากที่คุณปู่หวังรับถ้วยชาแล้ว เขาก็วางถ้วยชาลงบนโต๊ะโดยไม่ได้จิบเลย

"เสี่ยวฟาง แกต้องเรียนรู้จากพี่สาวของแกและดูว่าพี่สาวของแกทำเช่นไร หยุนหลาน... เฮ้อ ช่างมันเถอะ ฉันอารมณ์เสียเมื่อฉันพูดถึงขยะในครอบครัวของแก"

เป็นเพราะหลี่โม่ สถานะของหวังฟางในครอบครัวจึงตกต่ำลง เดิมทีเธอเป็นลูกสาวสุดท้องคนโปรดของครอบครัว แต่ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นที่รักของทั้งพ่อและพี่ชาย เธอเป็นเพียงพรมเช็ดเท้า