บทที่ 44

“เพราะอะไร?” หลี่โม่ถามกลับ

ฟางถิงหัวเราะคิกคัก เธอเอามือกอดอก และพูดอย่างเหยียดหยามว่า “เพราะฉันดูถูกนายไง โอเคไหม? นายมันไร้ค่า แล้วยังอยากจะมาสมัครเป็นรปภ. ที่หรงคังกรุ๊ปอีก ใครให้ความกล้ากับนายมากัน? เหลียงจิ้งหรูเหรอไง?”

ใบหน้าของฟางถิงเต็มไปด้วยความร้ายกาจ

เมื่อเร็ว ๆ นี้ มีคนสมัครเข้ามาเป็นผู้รักษาความปลอดภัยเยอะแยะมากมาย

ไอ้ขยะไร้ค่าอย่างหลี่โม่ก็สมัครด้วยอย่างนั้นหรือ?

ฝันไปเถอะ!

หลี่โม่ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาเย็นชาลงเล็กน้อย เขาไม่ต้องการยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่น่ารำคาญ และปากไม่ดีอย่างฟางถิง

เขาจึงหันหลัง เพื่อจะออกไป

แต่สิ่งนี้ทำให้ฟางถิงรำคาญ

เมื่อเธอเห็นหลี่โม่ทำเมินเฉยใส่ตัวเอง เธอก็กระทืบเท้าและก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยุดและด่าเขา "หลี่โม่ นายหมายความว่ายังไง? กล้าดีอย่างไรมาเมินใส่ฉัน! ฉันบอกแล้วไง ขยะไร้ประโยชน์อย่างนาย อย่าพยายามที่จะเข้ามาสมัครที่หรงคังกรุ๊ปเลย ฉันไม่รู้หรอกนะว่า ผู้หญิงแบบยัยกู้หยุนหลานคิดอะไรอยู่ถึงได้แต่งงานกับคนอย่างนาย น่าอับอายจริง ๆ ! ฮ่าฮ่า นี่ก็คงจะเป็นกรรมของเธอที่ทำตัวอวดดีสมัยเรียน!”

“หืม ฉันเคยได้ยินเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเธอมานะ ฉันได้ยินมาว่า ภรรยาของนายไปพูดคุยเพื่อขอทำสัญญาความร่วมมือกับบริษัทของฉัน ด้วยการไปนอนกับคุณชายหลงของฉันหรือเปล่านะ?”

“ดูเขาบนหัวนายสิ นายไม่รู้ว่า ภรรยาของนายมีชู้เหรอ แล้วนายก็ยังอยู่ที่บ้านของตระกูลกู้อย่างโง่เขลาเนี่ยนะ?”

ฟางถิงพูดมากไม่หยุด และพูดแต่คำดูถูกทั้งนั้น

ในสายตาของเธอ สิ่งที่กู้หยุนหลานทำเหมือนกับอาชญากรรม

นี่คือความอิจฉาริษยาของผู้หญิง!

หลี่โม่รู้สึกเสียหน้า และเขาก็ตะโกนออกมาด้วยเสียงดุดัน “พอได้แล้ว! ฟางถิง ฉันขอเตือนเธอนะ หยุนหลานเป็นภรรยาของผม ถ้าเธอกล้าดูถูกเธอแบบนี้อีก ฉันจะไม่สุภาพกับเธอแล้วนะ!”

ทันใดนั้น

ฟางถิงตกตะลึง และมองไปที่หลี่โม่อย่างเหลือเชื่อ

จากนั้นเธอหัวเราะอย่างโกรธจัด และพูดกับหลี่โม่อย่างล้อเลียนว่า "นายพูดอะไร นี่นายยังไม่หยาบคายกับฉันอีกเหรอ?"

หลี่โม่ไม่ได้พูดตอบ เขากำหมัดแน่น และแสดงอารมณ์ออกมาทางสายตาของเขา

เพียะ!

ฟางถิงตบหน้าหลี่โม่ทันที และชี้ไปที่หน้าเขาเธอตะโกนว่า "ไอ้ขยะเอ๊ย! ขยะอย่างแก กล้าทำหยาบคายกับฉันอย่างนั้นเหรอ? ฉันเป็นผู้จัดการแผนกประชาสัมพันธ์ของหรงคังกรุ๊ป ถ้าพูดถึงตำแหน่ง และสถานะ แกจะทำอะไรฉันได้?”

“ทำไม แกคิดว่าเป็นลูกเขยของตระกูลกู้ แล้วจะอวดดีได้งั้นเหรอ? แกไม่ได้เป็นอะไรนอกจากสัตว์เลี้ยงที่กู้หยุนหลานเลี้ยงไว้ แกคิดว่าตัวเองเป็นคนจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?”

ฟางถิงด่าเขาอย่างหยาบคาย ดูไม่น่าฟังเลย

สีหน้าของหลี่โม่เปลี่ยนไป เขาคือผู้บริสุทธิ์ที่โดนตบ ตอนนี้ในใจของเขาก็โกรธมาก

เขาพูดว่า "ผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์แล้วมันยังไงล่ะ เชื่อไหมว่าฉันไล่เธอออกได้เพียงแค่พูดคำเดียว!"

ฟางถิงหัวเราะลั่น

หลี่โม่คนโง่ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะพูดอวดดีแบบนั้นได้