บทที่ 451

ในห้องโถงกลาง คุณปู่หวังนั่งอยู่บนที่หัวโต๊ะ หวังจินซานมอบของขวัญแสดงความยินดี พลางกล่าวสุนทรพจน์ทีละคน

หลังจากที่หวังจินมอบของขวัญวันเกิดเสร็จแล้ว พวกเขาก็นั่งลงข้างคุณปู่หวัง จากนั้นก็ถึงคราวของหวังจงเหิงที่จะให้ของขวัญแสดงความยินดี

หวังจงเหิงจัดเสื้อผ้าของเขาให้พร้อม เขาถือกล่องไม้จันทน์แดงเดินไปหาคุณปู่หวังและเปิดกล่องไม้จันทน์แดง

"คุณปู่ นี่คือหยูอี้ที่แกะสลักจากหยก ขอให้คุณปู่มีความสุขมาก ๆ นะครับ"

“ดี ๆ ขอบใจนะ”

คุณปู่หวังกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หวังจงเฉิงเดินไปถือรูปปั้นดาวประจำวันเกิดและพูดด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า "คุณปู่ครับ สิ่งที่ผมมอบให้คือรูปปั้นหินรูปดาวประจำวันเกิด ผมขอให้คุณปู่มีอายุยืนยาวและมีสุขภาพที่ดีนะครับ"

“ใช้ได้ จงเฉิงยังคงเป็นเด็กที่เอาใจใส่เสมอ”

หวังซูหยุนเดินไปหาคุณปู่หวังพร้อมกับกล่องผ้าในมือของเธอ และเปิดกล่องผ้าเพื่อเผยให้เห็นโสมป่าเก่าแก่ที่อยู่ข้างใน

"คุณปู่คะ สิ่งที่หนูมอบให้คุณปู่คือโสมป่าอายุร้อยปี หนูขอให้คุณปู่มีความสุขและเจริญรุ่งเรือง"

"หลานรัก ปู่ชอบของขวัญชิ้นนี้"

โจวชุ่ยฮวาและหานจือเต๋อก้าวไปข้างหน้าจับมือกัน และโจวชุ่ยฮวาหยิบจี้เจ้าแม่กวนอิมจากเหอเถียนออกมา

"คุณปู่ ของที่หนูมอบให้คือจี้เจ้าแม่กวนอิมหยกจากเหอเทียน หนูขอวิงวอนต่อเจ้าแม่กวนอิมให้ปู่ไม่มีโรค ไม่มีภัย อายุยืนยาวนะคะ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ดี ดีเลย"

คุณปู่หวังยิ้มอย่างมีความสุขและมีความปีติอย่างมาก

"คุณพ่อครับ จงฉวนมาแล้ว จงฉวนทำงานอย่างหนักเพื่อเตรียมของขวัญวันเกิดให้พ่อ"

หวังจินซานกล่าวด้วยรอยยิ้มอันภาคภูมิใจ