บทที่ 495

“รอให้มันมาจัดการบ้าอะไรล่ะ! ไอ้ขยะนั่นคงรู้ว่าตัวเองเป็นตัวสร้างปัญหา มันเลยวิ่งหนีหางจุกตูดไปแล้ว! เธอนี่โง่หรือยังไง หายนะกำลังจะลอยเข้ามาแล้วยังไม่รู้ตัวอีก!” กู้เจี้ยนเจียงพูดพร้อมขมวดคิ้ว

กู้ซิ่งเหว่ยทำหน้าเย็นชา แล้วโยนสำเนาเอกสารต่อหน้ากู้หยุนหลาน

"ลืมตาแล้วดูด้วยตัวเธอเอง! พวกที่ลักพาตัวพวกเรา ถูกส่งมาจากตระกูลซูในเมืองหลวงของจังหวัด นี่คือข้อมูลที่มีคนเพิ่งได้รับมา เธอและไอ้สามีที่ไม่เอาไหนของเธอ คิดจะฆ่าพวกเราทั้งครอบครัวเลยหรือไง!"

กู้หยุนหลานมือสั่น และค่อย ๆ เปิดเอกสารดู

ตระกูลซู? เป็นคนที่ตระกูลซูส่งมาจริงเหรอ?!

ถ้าอย่างนั้นหลี่โม่คงไม่ใช่ไปที่ในเมืองหลวงของจังหวัดเพื่อพบตระกูลซูหรอก!

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ขอบตาของกู้หยุนหลานก็เปลี่ยนเป็นสีแดงทันที และน้ำตาก็ไหลอยู่ในเบ้าตา

เมื่อนึกถึงอำนาจของตระกูลซูในเมืองหลวงของจังหวัด หากหลี่โม่ไปที่นั่นคนเดียว ก็เท่ากับส่งเขาไปตาย!

คนตระกูลกู้ไม่มีใครสังเกตเห็นอารมณ์ผิดปกติของกู้หยุนหลาน เพราะคิดว่ากู้หยุนหลานคงรู้สึกหวาดกลัว

"ให้ไอ้หลี่โม่ไปจัดการ เธอคิดว่ามันเป็นใคร! สำหรับคนเลวทรามอย่างมัน จะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง ต่อให้ตระกูลกู้ของเราจะพยายามอย่างสุดฝีมือก็ไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้! แค่หาคนกลางมาช่วยพูดยังทำไม่ได้เลย!”

กู้เจี้ยนกั๋วพูดด้วยความโกรธ ยิ่งพูด ในใจก็ยิ่งเย็นชา เมื่อรู้ถึงผลที่จะตามมาจากตระกูลซู กู้เจี้ยนกั๋วแทบจะไม่อยากนึกถึงมัน

กู้ชิงหลินเหล่สายตาไปที่กู้หยุนหลานผู้มีดวงตาหมองคล้ำ และพูดอย่างเย็นชา “ต้องเกิดจากมารยาของนังผู้หญิงเแพศยาคนนี้ที่ไปทำเรื่องไว้ข้างนอกแน่นอน ฉันว่าควรส่งเธอไปที่บ้านของตระกูลซูเพื่อชดใช้!”

กู้ซิ่งเหว่ยกำลังคิดว่าจะติดต่อคุณชายซูดีหรือไม่ หากการสื่อสารและการประสานงานเป็นไปได้ด้วยดี ตระกูลของเขาจะได้มีหน้ามีตาอย่างแน่นอน

เมื่อนึกถึงคุณชายซูที่สนใจในกู้หยุนหลาน กู้ซิ่งเหว่ยก็พูดอย่างตื่นเต้น "หยุนหลาน ถึงเวลาที่เธอจะต้องทำเพื่อตระกูลของเราแล้ว ฉันคิดว่าจะส่งตัวเธอไปตระกูลซูในเมืองหลวงเพื่อชดใช้ เพียงแค่เธอปรนนิบัติคุณชายซูอย่างดี ปัญหานี้ก็จะหมดไปอย่างแน่นอน"