บทที่ 513

เฝิงจื่อไฉปากก็บอกว่าละอายใจ แต่ในใจกลับกำลังก่นด่า สิ่งที่คิดล้วนเป็นเรื่องที่ถูกหลี่โม่กระทืบจนเอวหัก

ฮั่วเจี้ยนเฟิงไม่รู้ว่าเฝิงจื่อไฉก็แค่พูดอย่างนั้น เขาจึงเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง “ที่เรื่องวุ่นวายแบบนี้ ก็เป็นความผิดของผมเหมือนกัน พรุ่งนี้ผมจะเลี้ยงไวน์เพื่อชดใช้ความผิดนะครับ”

“ชดใช้ความผิดอะไรกัน พวกเราพี่ชายน้องชายคนกันเอง อีกอย่างเรื่องแบบนี้มันก็เรื่องของโชค นายเองก็อย่าเก็บมาใส่ใจเลย”

หลังจากปลอบใจฮั่วเจี้ยนเฟิงแล้ว เฝิงจื่อไฉก็หรี่ตาเอ่ยเสียงเบา “คนที่นายอยากจัดการนั่นมาหรือยัง? เห็นพวกเพื่อน ๆ พวกนี้แล้วใช่ไหม พวกเขาเป็นคนที่ฉันตั้งใจจ้างมาเพื่อยกยอปอปั้นนายโดยเฉพาะ อีกเดี๋ยวจะช่วยทำให้ไอ้ขยะนั่นอับอายขายขี้หน้าสุด ๆ ไปเลย ฉันขอแนะนำให้นายรู้จักสักสองสามคนก่อนแล้วกัน”

“ลูกชายคนรองของประธานกรรมการอสังหาริมทรัพย์จินไห่ เหอลี่ฉวิน”

“ลูกสาวคนโตของประธานกรรมการฝ่ายพัฒนาจินไห่ เฝิงเซียวเซียว”

“ลูกชายคนโตของผู้อำนวยการฝ่ายการลงทุนจินไห่ ไป่เฉียนหลี่......”

ตระกูลของกลุ่มลูกเศรษฐีนั้นต่างก็เป็นพวกมีฐานะ ในตระกูลล้วนเป็นบริษัทชั้นนำในอุตสาหกรรมการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์และการลงทุนทางการเงินในเมืองจินไห่

ฮั่วเจี้ยนเฟิงค่อนข้างรู้สึกประหลาดใจที่ได้รับความสำคัญอย่างไม่คาดฝัน ไม่นึกว่าเฝิงจื่อไฉจะช่วยเหลือเขามากขนาดนี้

“พี่เฝิงช่างใจกว้างจริง ๆ ต้องเชิญทุกท่านไปทานข้าวดี ๆ สักมื้อให้ได้ ผมเป็นผู้จัดการใหญ่ของบริษัทการลงทุนติ่งซินของกรุงโซลครับ ผมเชี่ยวชาญด้านการเก็งกำไรโดยไร้ความเสี่ยง ต่อไปพวกเราก็ไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ นะครับ”

เหอลี่ฉวินและคนอื่นพากันพยักหน้าและต่างสนทนากับฮั่วเจี้ยนเฟิงอย่างสนิทสนมสองสามประโยคเพราะความสัมพันธ์ของเฝิงจื่อไฉ

“อะแฮ่ม”

เฝิงจื่อไฉกระแอมเล็กน้อย แล้วเอ่ยกับฮั่วเจี้ยนเฝิง “มาเถอะ นี่คือบุคคลรุ่นใหญ่แห่งเมืองจินไห่ของพวกเรา พี่หยาง จางจงหยาง พี่หยางเป็นพี่ชายที่สนิทกันมากของฉัน พวกเราเป็นเหมือนกับพี่ชายน้องชายที่คลานตามกันมา วันนี้ฉันก็เชิญให้มาเป็นเบื้องหลังให้นายด้วย”

ไม่ต้องให้เฝิงจื่อไฉแนะนำ ฮั่วเจี้ยนเฟิงก็เคยได้ยินชื่อเสียงกิตติศัพท์ของจางจงหยางมาตั้งนานแล้ว นี่คือผู้มีอิทธิพลใหญ่ในถิ่นของจินไห่เชียวนะ