บทที่ 516

ชูจงเทียนหรี่ตามองไปยังพวกของจางจงหยาง แล้วเอ่ยอย่างเรียบเฉย “พวกนายเยาะเย้ยเขายังไงล่ะ? เยาะเย้ยเสร็จแล้วเตรียมจะทำยังไงต่อ”

เฝิงจื่อไฉคิดว่าชูจงเทียนกำลังโมโหแล้ว ในใจเกิดความคิดที่จะประจบชูจงเทียนขึ้นมา หากสามารถเดินเส้นสายผ่านชูจงเทียนได้ ในอนาคตก็จะสามารถขยายธุรกิจไปถึงกรุงโซลได้

“ที่เยาะเย้ยเขานั้นเป็นการอุ่นเครื่องแบบพื้น ๆ เท่านั้นครับ เยาะเย้ยจบแล้วพวกเราจะจัดการเขาให้เรียบร้อย ทำให้เขาคุกเข่าเอาหัวโขกพื้นขอความเมตตาจากคุณเทียนสักสองสามที จากนั้นพวกเราค่อยพาเขาไป และค่อย ๆ ฆ่าเวลากันช้า ๆ ”

ชูจงเทียนพยักหน้าเบา ๆ จากนั้นจึงมองไปทางจางจงหยาง “นายล่ะ วางแผนว่าจะทำยังไง”

จางจงหยางรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย รู้สึกว่าอารมณ์ของชูจงเทียนมีบางอย่างผิดปกติ “คุณเทียน ผมคิดว่าสั่งสอนเขาให้จบ ๆ ไปก็ได้แล้วครับ”

“ให้มันจบ ๆ ไปนั่นมันแบบไหนล่ะ?”

“เรื่องนั้น......”

จางจงหยางครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ตบปากสักสามสิบห้าสิบทีก็ได้แล้วล่ะครับ”

ชูจงเทียนพยักหน้าเล็กน้อย แล้วพูดขึ้นพลางดึงลู่เจี้ยนปิน “เจี้ยนปิน ฉันจะแนะนำให้นายรู้จักคนคนหนึ่ง”

ชูจงเทียนดึงลู่เจี้ยนปินเดินไปทางหลี่โม่ จางจงหยางและคนอื่น ๆ มองหน้ากันด้วยความสงสัย ค่อนข้างฉงนไม่เข้าใจว่าชูจงเทียนมีเจตนาอะไรจึงทำเช่นนั้น

ทุกคนต่างมองการกระทำของชูจงเทียน พินิจพิเคราะห์ว่าชูจงเทียนนั้นกำลังเตรียมจะลงมือด้วยตัวเองใช่หรือไม่

“สวัสดีครับคุณหลี่”

กู้หยุนหลานมองชูจงเทียนในท่าทีเคารพนบนอบ คิดในใจว่ามันเป็นเช่นนี้จริง ๆ ด้วย ท่าทีเช่นนี้ที่ปฏิบัติต่อหลี่โม่ของชูจงเทียน เป็นความเคารพนับถืออย่างยิ่งยวดจริง ๆ หรือว่าเรื่องพวกนี้จะเป็นฝีมือของเฉียนฝูกัน?

จางจงหยางและคนอื่น ๆ นั้นมองด้วยความตะลึงงัน ในใจของแต่ละคนต่างกำลังยุ่งเหยิงปั่นป่วน

ทำไมชูจงเทียนถึงได้เคารพไอ้ขยะนั่นขนาดนั้นได้?

ไอ้หมอนั่นมันเป็นใครกันแน่!

จางจงหยางคว้าคอเสื้อของเฝิงจื่อไฉทันที และเอ่ยด้วยเสียงดุดัน “ข้อมูลที่นายให้ฉันมาเป็นของปลอมงั้นเหรอ! นายคิดจะหลอกฉันไปตายหรือยังไง!”