บทที่ 53

ทุกคนถอนหายใจ!

เหมือนกันอย่างกับแกะ!

แต่มันเป็นไปได้อย่างไร?

ทำไมหลี่โม่ถึงได้ขึ้นไปบนรถโรลส์-รอยซ์นั่น แถมเฟิงเหวินเตี่ยนยังปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพอีก

ทุกคนหยุดพูด สีหน้าของเขาดูมืดมนมากทีเดียว

“อย่าพูดไร้สาระน่า! เขามันก็แค่ไอ้ขยะ มันจะเป็นนายน้อยหลี่ได้ยังไง!”

ฉวีเทียนไห่ดื่มน้ำในมือด้วยความโกรธจัด เขาขมวดคิ้ว และในใจก็รู้สึกสงสัยอย่างมาก

ไม่ใช่หลี่โม่หรอก...

เป็นไปไม่ได้

“ช่างเถอะ กลับได้แล้ว” ฉวีเทียนไห่กล่าวพร้อมนำกลุ่มคนออกไป แต่หลังจากเดินไปสองก้าว เขาก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองอีกครั้ง

จนกระทั่งโรลส์-รอยซ์วิ่งออกจากลานจอดรถไป เขาก็ถอนหายใจเหมือนจะโล่งอก ทว่าความสงสัยของเขากลับเพิ่มขึ้นอีก

ทางด้านของกู้ซิ่งเหว่ย เขาได้รีบกลับไปที่ห้องประชุมของบริษัทหยุนเซิงเภสัชกรรม

ในห้องประชุมเวลานี้ ญาติ ๆ ของตระกูลกู้ล้วนอยู่ที่นั่นหมด อย่างไรเสีย หากมีข้อผิดพลาดใด ในความร่วมมือที่สำคัญเช่นนี้ กำไรทั้งปีนี้ก็จะหายไปอย่างแน่นอน

คุณท่านกู้นั่งเป็นกรรมการอย่างสบาย ๆ เขาเหล่มองและเห็นว่า กู้ซิ่งเหว่ยกลับมาด้วยใบหน้าหงอย ๆ จึงเลิกคิ้วและถามว่า “เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“คุณปู่ครับ” กู้ซิ่งเหว่ยก้มหน้าลงแล้วกล่าว

เมื่อเห็นแบบนี้ เขามองไปในมือของกู้ซิ่งเหว่ยก็พบความว่างเปล่า คุณท่านกู้สังเกตเห็นบางสิ่งที่ไม่ปกติและถามอย่างจริงจังว่า “แล้วสัญญาล่ะ? แกคงไม่ได้ไปทำให้หรงคังกรุ๊ปขุ่นเคืองมาหรอกนะ ใช่ไหม?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา สายตาของญาติ ๆ ตระกูลกู้ ก็มากองรวมอยู่ที่กู้ซิ่งเหว่ยทีละคน สายตาเหล่านั้นเต็มไปด้วยความกังวล

โดยเฉพาะกู้เจี้ยนกั๋ว เขาเพิ่งคุยโวไปว่า ลูกชายของเขามีความสามารถเปี่ยมล้นในการทำงาน แต่หากตอนนี้ ถ้ากู้ซิ่งเหว่ยทำลายความร่วมมือกับหรงคังกรุ๊ป เขาคงต้องอับอายแน่ ๆ !