บทที่ 557

หัวใจของกู้เจี้ยนกั๋วเย็นชาไปชั่วขณะ ทัศนคติของซูเหวินเหมาได้แสดงออกมาให้เห็นทุกอย่างแล้ว

แต่การจะก้มหัวให้หลี่โม่และอ้อนวอนหลี่โม่ กู้เจียงกั๋วทำไม่ได้จริง ๆ

กู้เจี้ยนกั๋วมองไปที่กู้หยุนหลาน "หยุนหลาน แกก็เป็นสมาชิกของตระกูลกู้ แกควรจะยืนขึ้นและพูดอะไรบ้างในเวลานี้นะ"

"หนูฟังหลี่โม่ค่ะ" กู้หยุนหลานจับมือหลี่โม่แล้วพูด

“แก หลี่โม่เป็นลูกเขยของบ้านแก เขาต้องฟังแก” กู้เจี้ยนกั๋วกล่าวอย่างร้อนรน

“แต่นี่เป็นเรื่องใหญ่ หนูตัดสินใจแทนหลี่โม่ไม่ได้ค่ะ”

หากเป็นเมื่อก่อนกู้หยุนหลานจะช่วยตระกูลกู้อย่างไม่มีเงื่อนไขแน่นอน แต่หลังจากผ่านอะไรต่อมิอะไรมามากมาย การได้เห็นนิสัยที่แท้จริงของญาติ ๆ ของตระกูลกู้ หัวใจของกู้หยุนหลานก็เย็นชาไปแล้ว

จะทำอย่างไรเมื่อกู้หยุนหลานไม่เต็มใจที่จะยุ่งกับเรื่องนี้อีกต่อไป ขอแค่หลี่โม่พอใจก็พอ

กู้เจี้ยนกั๋วมองไปที่หลี่โม่ด้วยใบหน้าที่ขมขื่น และต่อสู้กับหัวใจของเขาตลอดเวลา

หลี่โม่ยิ้มเบา ๆ โดยไม่สนใจการแสดงออกและความคิดภายในของกู้เจี้ยนกั๋ว สิ่งที่เกิดขึ้นกับกู้เจี้ยนกั๋วนั้นไม่สำคัญสำหรับหลี่โม่

แต่เพื่อประโยชน์ของกู้หยุนหลาน หลี่โม่จะไม่ปล่อยให้ตระกูลกู้ล้มละลาย

"ผู้เฒ่าซู"

"ไม่ได้นะครับ คุณชายหลี่เรียกผมว่าเสี่ยวซูหรือเหวินเหมาก็ได้ครับ" ซูเหวินเหมากล่าวอย่างนอบน้อม

ซูเหวินเหมาผู้ซึ่งควรจะพูดคุยและหัวเราะในที่พักหรูหรา ณ เวลานี้ช่างอ่อนน้อมถ่อมตนราวกับฝุ่นผงบนพื้นดิน อ่อนน้อมถ่อมตนจนถึงกระดูกจริง ๆ

สถานการณ์ตอนนี้ของตระกูลกู้ ไม่มีอะไรเทียบได้กับสิ่งที่ตระกูลซูเคยประสบ ซูเหวินเหมาคิดถึงตอนที่ตระกูลซูของตนถูกทำลาย ตอนนั้นเหมือนโดนหลี่โม่หักกระดูก และถูกหักทุกส่วนจนหมด