บทที่ 562

การตัดสินใจของหวังฟางในครั้งนี้ เธอต้องเป็นแม่สื่อการแต่งงานระหว่างกู้หยุนหลานและซีเหมินจือเผิงให้ได้

เพราะภูมิหลังของครอบครัวของซีเหมินจือเผิงนั้นเหนือกว่ามาก จนหวังฟางไม่สามารถปฏิเสธได้ว่า ฮั่วเจี้ยนเฟิงนั้นไม่คู่ควรที่จะยกรองเท้าต่อหน้าซีเหมินจือเผิง

"พวกเขามีวิลล่าหลังใหญ่ มีสระว่ายน้ำบนเนินเขา และพ่อบ้านชาวอังกฤษที่มีสำเนียงลอนดอน นี่เป็นสิ่งที่แกเห็นได้ในหนังเท่านั้น แต่มันคือชีวิตของคุณนายอย่างแน่นอน เมื่อเทียบคนรวยในประเทศเรากับครอบครัวของป้าเหอก็เหมือนค้อนทุบดิน"

"พูดถึงบริษัทของป้าเหอของแก เธอทำธุรกิจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ทางการแพทย์และสุขภาพ และอุปกรณ์ไฮเทคทุกอย่าง พูดสั้น ๆ มันดีสำหรับตระกูลกู้ด้วย ทันทีที่แกแต่งงาน แกสบาย ฉันกับพ่อแกก็สบาย ตระกูลของคุณปู่และตามมาด้วยตระกูลของคุณย่า หมายความว่าแกคนเดียวจะทำให้ตระกูลใหญ่ของเราทั้งตระกูลสบาย"

หวังฟางพูดถึงผลประโยชน์มากมายจากครอบครัวของเหอซูฟาง โดยหวังว่าสิ่งเหล่านี้จะสร้างแรงจูงใจให้กับกู้หยุนหลาน และทำให้กู้หยุนหลานหย่าขาดจากหลี่โม่ได้อย่างรวดเร็ว

“หนูเข้าใจแล้ว แม่ไม่จำเป็นต้องพูดถึงขนาดนี้ก็ได้ค่ะ” กู้หยุนหลานพูดอย่างหมดหนทาง

หวังฟางดึงกู้หยุนหลานไปหาเหอซูฟางด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า "พี่ซูฟาง หยุนหลานของฉันดีทุกอย่าง มีข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวคือเธอมักจะมีอารมณ์ ฉันให้เขาหย่ากับหลี่โม่แล้วไม่รู้กี่ครั้ง แต่ยัยลูกคนนี้จะไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่"

"การเน้นที่ความรักก็เป็นข้อดี แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าเธอกำลังเน้นที่ใครด้วย การเน้นความเสน่หามากเกินไปไม่ใช่เรื่องดี"

ยิ่งเหอซูฟางมองไปที่กู้หยุนหลาน นั่นก็ยิ่งทำให้เธอพอใจมากขึ้น เธอจับมือกู้หยุนหลานด้วยรอยยิ้มแล้วพูดว่า "แม่สาวน้อย ตอนที่ฉันอุ้มเธอเล่นกับเธอเมื่อตอนเธอยังเป็นเด็ก ฉันรู้สึกว่าฉันถูกชะตากับเธอ มาเป็นลูกสะใภ้ของฉันไหม?”

“คุณป้าเหอ หนูคงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ หนูกับหลี่โม่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน และเราไม่เคยคิดที่จะหย่าร้างกัน”

กู้หยุนหลานแสดงความตั้งใจของเธออย่างตรงไปตรงมา และไม่ต้องการให้เหอซูฟางเข้ามาพัวพันกับเธออีก