บทที่ 568

"หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น" เหอซูฟางประชดหวังฟาง และพูดกับซีเหมินจือเผิง ด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ลูก เราควรจะกลับกันเดี๋ยวนี้ หรือว่า..."

"จะกลับตอนนี้ได้ยังไงครับ? ทานอาหารเที่ยงกับครอบครัวของคุณป้าหวังก่อนสิครับ ผมอยากสั่งสอนไอ้ขยะนั่นสักคำสองคำ"

ความโกรธในใจของซีเหมินจือเผิงมุ่งตรงไปที่หลี่โม่ และเขารู้สึกว่า ตราบใดที่เขาทำให้หลี่โม่อับอายได้ กู้หยุนหลานก็จะเห็นถึงช่องว่างระหว่างคนทั้งสองได้มากขึ้น และกู้หยุนหลานจะตัดสินใจอย่างชาญฉลาดในที่สุด

…

ในเมืองจินไห่ ลูกน้องได้พาจางจงหยางขึ้นรถ

“พี่หยาง พวกเราพร้อมแล้ว และปืนที่อาจารย์ฟาให้มาเราก็พกมาด้วย”

จางจงหยางพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมด้วยรอยยิ้มที่ดุร้ายบนใบหน้าของเขา

“มีข่าวอะไรเกี่ยวกับไอ้ขยะนั่นจากคนของเราที่ส่งให้ไปเฝ้าดูมันบ้างไหม?”

"มีครับ ว่ากันว่ามีโรลส์รอยซ์โกสต์มาจอดที่บ้านของไอ้ขยะนั่นตั้งแต่เช้า ผู้ชายที่ลงมาจากรถตำหนิไอ้ขยะนั่น ตามที่คนของพวกเรารายงานมา ไอ้หมอนั่นดูเหมือนจะต้องการให้ไอ้ขยะนั่นและกู้หยุนหลานหย่ากัน”

จางจงหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย โรลส์รอยซ์โกสต์ไม่ใช่รถที่คนทั่วไปสามารถนั่งได้ แม้ว่ามันจะด้อยกว่าแฟนทอมมาก แต่ก็เป็นระดับไฮเอนด์มากกว่าเมอร์เซเดสเบนซ์ เอส 600 และรุ่นอื่น ๆ

“แกรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับไอ้หมอนั่นหรือยัง?” จางจงหยางกังวลว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง ดังนั้นเขาจึงถาม

“คนของเราที่นั่นกำลังสืบหาข้อมูลอยู่ บอกว่าจะมีข่าวเร็ว ๆ นี้ครับ”

ขณะที่ลูกน้องกำลังรายงาน จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น จากนั้นลูกน้งก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาดู

“พี่หยาง มีข่าวจากคนของเราที่นั่น ว่ากันว่าเขาพบข้อมูลผ่านข้อมูลในบันทึกของโรงแรม ไอ้หมอนี่ชื่อซีเหมินจือเผิง และมันใช้หนังสือเดินทางต่างประเทศเปิดห้อง มันคงจะเป็นคนจีนจากต่างชาติ”