บทที่ 58

เขาตบหน้ากู้ซิ่งเหว่ยเข้าอย่างจัง

ในชั่วพริบตา กู้ซิ่งเหว่ยก็เกิดอาการมีนงง ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ไม่สามารถตอบโต้อะไรได้สักพัก เขาเพียงรู้สึกว่าแก้มซ้ายของเขากำลังระบมและเจ็บปวด ส่วนหูของเขาก็ส่งเสียงดังวิ้ง ๆ จนไม่ได้ยินเสียงรอบตัวเลยทีเดียว

ในห้องประชุม บรรดาญาติของตระกูลกู้ก็ตกตะลึงเช่นกัน

หลี่… หลี่โม่ ไอ้ขยะนั่น กล้าดียังไงมาตบกู้ซิ่งเหว่ยน่ะ?!

ไอ้ทรยศ!

ใบหน้าของกู้ชิงหลินเปลี่ยนจากการเยาะเย้ยเป็นตกใจ จากนั้นก็กลายเป็นความโกรธและความแค้น

ส่วนหวังฟางที่ดูแลกู้หยุนหลาน เห็นลูกเขยของเขาตบกู้ซิ่งเหว่ย เธอก็ตกใจอยู่พักหนึ่ง โดยไม่พูดอะไร

ในความคิดของเธอ หลี่โม่เป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ที่ยอมทุกอย่างเพราะทำอะไรไม่ได้

เขากล้าดีอย่างไรถึงตบกู้ซิ่งเหว่ยแบบนั้น?

“นี่! หลี่โม่ แกกล้าดียังไงมาตบฉัน ฉันจะฆ่าแก!”

หลังจากที่กู้ซิ่งเหว่ยรู้สึกตัว เขาก็โวยวายด้วยความโกรธจัด

หลี่โม่ ไอ้ขยะนี่กล้าตบตนต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร!

ไอ้สารเลว!

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้ซิ่งเหว่ยถูกตบหน้าในรอบ 20 กว่าปี แต่ว่า จะโดนทั้งที กลับโดนไอ้ไร้ประโยชน์นี่ตบเสียได้

กู้ซิ่งเหว่ยคำรามและยกมืออีกข้างหนึ่งเหวี่ยงหมัดที่ใบหน้าของหลี่โม่!

ทว่า

หลี่โม่หลบได้ทัน การเคลื่อนไหวของเขาเร็วมาก เสียงกระดูกร้าวดังขึ้น เขาพับมือขวาของกู้ซิ่งเหว่ย และบีบเอาไว้ จากนั้นในขณะเดียวกัน เขาก็ต่อยท้องกู้ซิ่งเหว่ย!

กู้ซิ่งเหว่ยเจ็บปวดจนเกือบจะสำรอกออกมา เขาก้มตัว พร้อมก้าวถอยหลังและล้มตัวลงนั่ง