บทที่ 585

กู้หยุนหลานเย็บวาบขึ้นมาในใจ เธอเข้าใจเจตนาของซีเหมินจือเผิงแล้ว เขาจะใช้การเจรจาความร่วมมือนี้เป็นเครื่องมือเพื่อทำให้หลี่โม่อับอายต่อหน้าทุกคน

“วันนี้หลี่โม่ไม่สบาย ต้องพักฟื้นอยู่ที่บ้าน มาไม่ได้หรอก”

กู้หยุนหลานหาข้ออ้างมาพูด

“ไอ้ขยะของเธอเป็นผู้ดีขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ถึงกับต้องพักฟื้นอยู่บ้าน ฉันไม่มีเวลาจะพักด้วยซ้ำ แล้วมันจะพักฟื้นบ้าบออะไร!”

“ไอ้ขยะของเธอต่อให้คลานก็ต้องคลานมาให้ได้ ถ้าทำให้การเจรจากับคุณซีเหมินต้องหยุดชะงัก พวกแกทั้งครอบครัวก็ไม่มีปัญญารับผิดชอบไหว!”

“เธอจะเรียกไม่เรียก ถ้าเธอไม่เรียกไอ้ขยะของพวกเธอมา พวกเราจะโทรไปเรียกมันเอง เชื่อสิ ถ้าไอ้ขยะของเธอได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นกับเธอ มันจะต้องรีบวิ่งมาเร็วยิ่งกว่าหมาแน่”

สมาชิกตระกูลกู้ต่างพูดอย่างถากถางดูถูก โดยไม่ไว้หน้ากู้หยุนหลานเลยแม้แต่น้อย

กู้หยุนหลานรู้ว่ากำลังแขนไม่อาจบิดงอต้นขา ต่อให้ตนไม่โทรหาหลี่โม่ คนอื่น ๆ ก็คงหาข้ออ้างหลอกให้หลี่โม่มาหาอยู่ดี

กู้หยุนหลานหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างไม่มีทางเลี่ยง เธอต่อสายหาหลี่โม่ “ซีเหมินจือเผิงจะมาเจรจราความร่วมมือที่บริษัท และชี้เจาะจงให้เรียกคุณมาด้วย ฉันคิดว่าคุณอย่ามาเลยดีกว่านะคะ”

เมื่อได้ยินคำพูดของกู้หยุนหลาน กู้เจี้ยนกั๋วก็ทุบแก้วน้ำด้วยความโมโหและเอ่ยตะคอก “กู้หยุนหลาน! ถ้าวันนี้แกไม่ให้ไอ้ขยะของแกออกมา พวกเราจะทำให้แกได้เห็นดีกันแน่!”

หลี่โม่ได้เสียงตะคอกของกู้เจี้ยนกั๋ว ก็เอ่ยกับกู้หยุนหลานด้วยรอยยิ้ม “รอเดี๋ยวนะ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

“แต่ว่า.....”

“ไม่มีแต่ว่า ก็แค่ซีเหมินจือเผิงไม่ใช่เหรอครับ ไม่มีอะไรน่ากลัวเสียหน่อย”

หลี่โม่วางสายโทรศัพท์ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเย็นยะเยือก

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ หลี่โม่ออกจากบ้านไปอย่างเร่งรีบ ระหว่างทางเขาได้รับโทรศัพท์ของชูจงเทียน