บทที่ 588

กู้เจี้ยนกั๋วและคนอื่น ๆ มองหน้ากันแล้วมองไปที่หลี่โม่พร้อมกัน

“ไอ้ขยะ แกไม่ได้ยินที่ท่านประธานซีเหมินพูดเหรอ รีบคุกเข่าลงต่อหน้าท่านประธานซีเหมินซะ!” กู้ซิ่งเหว่ยตะโกนใส่หลี่โม่

"หลี่โม่ เพื่อความอยู่รอดของตระกูล แกเพียงแค่ทำตามคำสั่งของท่านประธานซีเหมิน ต้องทำให้ท่านประธานซีเหมินพอใจสิ" กู้เจี้ยนเจียงกล่าวอย่างเฉยเมย

กู้หยุนหลานจ้องมองที่ซีเหมินจือเผิง และพูดด้วยเสียงที่ต่ำว่า "นี่คุณจะมากเกินไปแล้วนะ ที่ใช้วิธีที่น่ารังเกียจแบบนี้"

“ไม่ใช่ว่าผมใจร้าย ผมแค่อยากให้คุณเห็นธาตุแท้ของไอ้ขยะนี่ หยุดหลอกตัวเองและคนอื่น ๆ ได้แล้ว กู้หยุนหลาน สามีของคุณเป็นแค่ไอ้ขยะจริง ๆ” ซีเหมินจือเผิงยิ้มอย่างร้ายกาจ

เมื่อเห็นว่าหลี่โม่ไม่ขยับ กู้ชิงหลินจึงยืนขึ้นและพูดว่า "ทำไมแกยังนั่งนิ่งอยู่อีก ไอ้สารเลว? แกอยากตายใช่ไหม ถ้าแกไม่คุกเข่าต่อหน้าท่านประธานซีเหมิน พวกเราจะไม่เกรงใจแกแล้วนะ”

หลี่โม่ยิ้มจาง ๆ ส่ายหัวและพูดว่า "เขาไม่คู่ควรให้ฉันต้องคุกเข่า แต่เขาสมควรจะคุกเข่าให้ฉันมากกว่า"

ปึง!

กู้เจี้ยนกั๋วตบโต๊ะด้วยความโกรธ จ้องมองที่หลี่โม่และตะโกนว่า "แกกำลังพูดถึงเรื่องบ้าอะไร! กล้าทำตัวไม่สุภาพต่อท่านประธานซีเหมิน ผยองใหญ่แล้วแก! ตระกูลกู้ของเราจะไม่ปกป้องไอ้ขยะอย่างแกแน่"

"กู้หยุนหลาน รีบบอกให้สามีที่ไม่เอาไหนของแกคุกเข่าลงต่อหน้าท่านประธานซีเหมิน ไม่อย่างนั้นแม่ของแกต้องหาคำอธิบายไปอธิบายให้คุณปู่ฟังเอง ครั้งนี้พวกแกกำลังทำลายโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับการพัฒนาของตระกูลกู้นะ! "

กู้เจี้ยนกั๋วคำรามและจ้องมองที่กู้หยุนหลานด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

กู้หยุนหลานส่ายหัวอย่างมั่นคง "ความร่วมมือทางธุรกิจไม่สามารถดูถูกคนอื่นได้ ทำไมพวกคุณถึงช่วยเขาข่มเหงเราแบบนี้ มโนธรรมของพวกคุณยังมีกันอยู่ไหมคะ?"