บทที่ 60

แต่ เธอเองในตอนนี้ พร้อมที่จะคุกเข่ายอมรับความผิดพลาดของตัวเอง

คุณท่านกู้ก็เหน็ดเหนื่อยจากการทุบตีนี้แล้วเช่นกัน จึงสูดหายใจสองสามครั้งอย่างเหนื่อยใจและตะโกนว่า “ตอนนี้รู้แล้วเหรอ ว่าตัวเองทำอะไรผิดน่ะ?”

กู้หยุนหลานกำลังปกป้องหลี่โม่ ทำหน้าราวกับดอกลูกแพร์ท่ามกลางสายฝน(1) และพูดว่า “ฉันผิดไปแล้ว”

เมื่อเห็นฉากนี้ กู้ซิ่งเหว่ยและคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้าง ๆ ก็หัวเราะเยาะ

“กู้หยุนหลาน ฉันเกรงว่ามันจะสายเกินไปน่ะสิ กว่าจะยอมรับความผิดพลาด หรงคังกรุ๊ปก็ถอนสัญญาไปแล้ว ถ้าเธอต้องการยอมรับความผิดพลาดของเธอจริง ๆ เธอต้องแสดงความสามารถ โดยไปขอเซ็นสัญญาคืนให้ได้” กู้ซิ่งเหว่ยส่งเสียงมาจากข้าง ๆ

เรื่องนี้ จริง ๆ แล้วเกิดจากกู้ซิ่งเหว่ย

สิ่งที่หรงปินพูดในขณะนั้นก็ชัดเจนเช่นกัน แต่เพื่อหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ เขาได้ปัดความผิดพลาดทั้งหมดให้กับกู้หยุนหลานและหลี่โม่ทันที

ตอนนี้ก็ยังต้องการให้กู้หยุนหลานตามเช็ดก้นของเขาอยู่ดี

จิตใจของเขาโหดร้ายมากนัก

กู้หยุนหลานตกใจ เธอรู้จักประธานหรงปินที่ไหนกัน เกิดอะไรขึ้นกับสัญญาถึงได้ถูกถอน?

“ฉัน… ฉัน…” กู้หยุนหลานพูดอย่างดื้อดึง พร้อมกำหมัดแน่นอย่างลังเลใจ

คุณท่านกู้ไม่อยากจะให้เรื่องยุ่งเหยิง เขาจึงสั่งทันทีว่า “เรื่องนี้ แกจัดการเองแล้วกัน พรุ่งนี้ ถ้าฉันไม่เห็นสัญญา แกกับหลี่โม่ก็ออกจากตระกูลกู้ไปได้เลย และบริษัทนี้จะไม่มีที่สำหรับแกอีกต่อไป!”

หลังพูดจบ ชายชราก็ออกไปจากห้องประชุมทันที

ในห้องประชุมขนาดใหญ่ เหลือแค่กู้ซิ่งเหว่ยและกู้ชิงหลิน

กู้ซิ่งเหว่ยจ้องที่กู้หยุนหลานอย่างเย่อหยิ่งและพูดว่า “กู้หยุนหลาน เธอมีเวลาแค่วันเดียวนะ ฉันหวังว่า เธอจะเร่งมือ ไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออกเอานะ”

ต่อจากนั้น เขาก็หันหน้าไปมองหลี่โม่ด้วยสายตาที่เย่อหยิ่ง ประคองมือขวาที่ร้าวของเขา แล้วพูดอย่างโหดเหี้ยม “ไอ้หลี่โม่ มือนี้ ฉันจะมาเอาคืนเป็นสองเท่า ฝากไว้ก่อนเถอะ!”

หลังจากพูดจบ กู้ซิ่งเหว่ยก็รีบออกไป เขาต้องการไปโรงพยาบาล เพื่อตรวจดูมือของเขา

ไม่ช้า หลี่โม่และกู้หยุนหลานก็ถูกทิ้งไว้ในห้องประชุม และหวังฟางก็ยืนอยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาที่เศร้าโศก

หลี่โม่รีบประคองกู้หยุนหลานขึ้นมา

ทว่า