บทที่ 630

นี่เป็นเพราะครอบครัวเราอ่อนแอเกินไป ใคร ๆ ก็มารังแกได้

หวังฟางหดหู่ใจพุ่งความโกรธของเธอไปที่หลี่โม่และพูดอย่างขมขื่น "ไม่ใช่เพราะเราไม่มีสถานะในตระกูลเหรอ?! เป็นเพราะแกไอ้หลี่โม่ลูกเขยที่ไร้ประโยชน์ ถ้าฉันมีลูกเขยที่มีอำนาจ ใครจะกล้ามารังแกพวกเราแบบนี้!"

"ไอ้ขยะ! แม้แต่ครอบครัวของเราก็ยังถูกรังแก! แกยังรักษาของที่คนอื่นส่งมาให้ถึงหน้าประตูบ้านของเราไม่ได้ บอกฉันทีว่าไอ้ขยะอย่างแกยังมีหน้ามามีชีวิตอยู่อีกเหรอ?!"

หวังฟางโกรธมากขึ้นเรื่อย ๆ ขณะที่เธอพูดและในที่สุดก็วางตะเกียบแล้วหันเดินกลับไปที่ห้อง

"ดี"

กู้เจี้ยนหมินถอนหายใจและมองไปที่หลี่โม่อย่างช่วยไม่ได้ "แก อย่าคิดมากไปเลย แม่ยายของแกก็เป็นแบบนี้แหละ"

“ไม่เป็นไรครับคุณพ่อ เรารีบทานข้าวกันเถอะครับ จะได้รีบไปที่บริษัท” หลี่โม่กล่าวอย่างเฉยเมย

หลี่โม่ได้เตรียมการอย่างสมบูรณ์ และเขาไม่กังวลเกี่ยวกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ตรงกันข้ามที่ดินนี้เป็นยาพิษชนิดหนึ่ง เพียงแค่หลี่โม่พอใจ เขาสามารถใช้ประโยคของยาพิษในสัญญาได้ตลอดเวลา เพื่อทำให้ทุกคนที่มีเจตนาชั่วร้ายกระอักเลือด

กู้เจี้ยนหมินไม่มีอารมณ์ที่จะทานแล้ว เขาวางตะเกียบและยืนขึ้นรีบออกจากบ้านพร้อมกับหลี่โม่และกู้หยุนหลาน

ทั้งสามคนออกจากบ้านและตรงไปที่บริษัท ในห้องประชุมของบริษัทนั้นมีคุณปู่กู้นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ

กู้เจี้ยนกั๋วและกู้เจี้ยนเจียงนั่งประกบซ้ายและขวาของคุณปู่กู้ ในขณะที่กู้ซิ่งเหว่ยและกู้ชิงหลินยืนอยู่ข้างหลังคุณปู่กู้ โดยจับที่ไหล่ของชายชราเอาไว้

"คุณพ่อ ความร่วมมือนี้มีความสำคัญมากต่อตระกูลกู้ของเรา และการเรียกร้องที่ดินนั่นเป็นเรื่องเร่งด่วนมาก แล้วหลี่โม่ก็บังเอิญมีที่ดินผืนนี้อยู่ในมือ ดังนั้นผมจึงคิดว่าจะต้องมอบให้กับตระกูลของเรา"

“อืม แกก็คิดไปต่าง ๆ นานา ที่ดินผืนนั้นอยู่ในมือไอ้ขยะจะไปใช้ประโยชน์อะไรได้? มันเป็นที่ดินที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างโรงงานแห่งใหม่ ทำไมล่ะ ไอ้ขยะนั่นไม่เห็นด้วยเหรอ?” คุณปู่กู้หลับตาแล้วพูด