บทที่ 639

“คุณชายหม่า? มันคือตัวอะไรล่ะ ฉันไม่เห็นเคยได้ยิน”

หลี่โม่เอ่ยอย่างเรียบเฉย

หวงจื่อซวนและคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงไปชั่วขณะ ไม่นึกว่าท่าทีของหลี่โม่จะแข็งกร้าวถึงขนาดเรียกคุณชายหม่าว่าตัวอะไรเช่นนี้

“ฮ่าฮ่า แกนี่มันปากดีนักนะ รอฉันเรียกคุณชายหม่ามาจัดการแกก่อนเถอะ”

หวงจื่อซวนทิ้งคำพูดไว้แล้วหมุนตัวเดินไปทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง

“พี่ซวน พวกเราจะไปแล้วเหรอ?”

ลูกเศรษฐีคนหนึ่งถามขึ้นอย่างไม่พอใจ

“ถ้านายไม่อยากไปจะกลับไปต่อยมันก็ได้นะ แต่นายจะทำร้ายมันได้เหรอ ไม่เห็นหรือยังไงว่ามันตบหวังชิงชิงไปขนาดไหน มันต้องเคยฝึกวิชามาแน่ นอกจากนี้คุณชายซูแห่งเมืองหลวงก็ยังเสียท่าให้มันมาแล้ว พวกเราควรจะระมัดระวังให้ดีถึงจะปลอดภัย ให้คุณชายหม่าออกหน้าต่อกรกับมันไปดีกว่า”

หวงจื่อซวนค่อนข้างรู้สึกหวาดหวั่น เมื่อดูจากข่าวต่าง ๆ แล้ว หวงจื่อซวนรู้สึกว่าบางทีเรื่องนี้อาจไม่ธรรมดา บางครั้งต้องขี้ขลาดสักหน่อยถึงจะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างราบรื่น

ไม่นานหวงจื่อซวนก็หาหม่าเจียเฉิงเจอ หม่าเจียเฉิงพร้อมด้วยเหล่าเศรษฐีน้อยของเมืองหลวงกำลังอยู่ด้วยกันกับเซเลบสาวสวยกลุ่มหนึ่ง

“คุณชายหม่า เจ้าหลี่โม่นั่นมาแล้วครับ”

หวงจื่อซวนเอ่ยเสียงเบา

“มาแล้วเหรอ? ถ้ามาแล้วก็พามันมาหาฉันสิ นายไม่ได้ให้ฉันรอดูผลงานของนายหรอกเหรอ แล้วนายสร้างผลงานยังไงของนายกันล่ะ” หม่าเจียเฉิงนั่งไขว่ห้างพร้อมกับสูบซิการ์และเอ่ยอย่างเสียดสี

หวงจื่อซวนเอ่ยด้วยใบหน้าปั้นยิ้ม “พวกเราลงมือที่หน้าประตูไม่สะดวก นอกจากนั้นนี่คืองานเลี้ยงที่จัดขึ้นโดยนักธุรกิจต่างชาติ พวกเราไม่กล้าลงมือครับ เรื่องแบบนี้มีเพียงวีรบุรุษผู้องอาจเท่านั้นถึงจะทำได้ ต้องเป็นคุณชายหม่าเท่านั้นถึงจะเหมาะสมครับ”

“ได้เรื่องสิ!”

หม่าเจียเฉิงสะบัดซิการ์ในมือทิ้ง ยืนขึ้นพร้อมเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นเยือก “ตามฉันมาให้หมด ไปเจอไอ้สารเลวจากกรุงโซลนั่นกันหน่อย”