บทที่ 723

หลี่โม่ส่ายหัว เขาไม่สนใจสิ่งที่ท่านปาพูดเลยแม้แต่น้อย สำหรับหลี่โม่แล้วความแตกแยกของแดนมังกรนั้นเป็นไปไม่ได้เลย

“ผมจะให้โอกาสคุณมาภักดีต่อผม หวังว่าคุณจะคว้ามันไว้ได้” หลี่โม่กล่าวเอ่ยอย่างเรียบเฉย

"กล้านัก! พูดอย่างนั้นกับท่านปาได้ยังไง!”

จู๋รื่อเผยสายตาดุร้ายจ้องเขม็งไปที่หลี่โม่อย่างเอาเป็นเอาตาย หลังของเขาโค้งลงเล็กน้อยเหมือนกับเสือชีตาห์ที่เตรียมออกล่า

"ฮ่าฮ่าฮ่า"

ท่านปาแหงนหน้าหัวเราะลั่น “คำพูดที่โง่เขลาแบบนี้นายก็ยังเอ่ยออกมาได้ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่านายไปเอาความมั่นใจมาจากไหน หรือจะบอกว่านายเป็นไอ้ขยะมาหลายปีจนสมองมีปัญหาไปแล้วจริง ๆ”

“คนที่สมองมีปัญหาก็คือคุณ ถ้าหากคุณไม่มาภักดีตอบผม ต่อไปคุณจะต้องเสียใจกับการเลือกในวันนี้แน่”

หลี่โม่กล่าวอย่างหนักแน่น

ท่านปาเบ้ปากอย่างดูถูก พร้อมกับส่ายหัวแล้วพูดว่า "นายมันช่างไร้เดียงสาจริง ๆ ดูการ์ตูนมากเกินไปหรือเปล่า? คิดว่านายมีอำนาจบารมี แค่ไปข่มขู่ใครก็ทำให้คนอื่นยอมก้มหัวบูชาได้จริง ๆ งั้นเหรอ?"

“จู๋รื่อ นายไปสั่งสอนเขาสักหน่อยซิ อัดจนกว่าเขาจะคุกเข่าร้องหาพ่อไปเลย”

ท่านปามองไปที่หลี่โม่อย่างเย็นชา สีหน้าพลันเย็นเยือกลงเล็กน้อย

จู๋รื่อเองก็ไม่พูดจาและกระโดดออกไปจากข้างกายท่านปาทันที ขณะที่เขาอยู่ห่างจากหลี่โม่ประมาณ 3-5 เมตร จู๋รื่อก็กระโดดขึ้นสูง แขนสองข้างเหยียดตรงราวกับนกอินทรี สองขาเหนี่ยวโค้งขึ้นและเตะไปที่กระหม่อมของหลี่โม่กลางอากาศ

"สวยแต่รูปจูบไม่หอม"

หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ทันใดนั้นก็ยกมือขวาขึ้นและกระแทกกำปั้นใส่เท้าที่เตะมาของจู๋รื่อ

"เฮอะ! พลังขาของฉัน นายไม่มีทางรับได้หรอก!"

จู๋รื่อตะโกนเสียงดัง ความเร็วในการดิ่งลงก็เพิ่มขึ้นเล็กน้อย กำลังที่ควบแน่นอยู่บนขาทั้งสองข้างนั้นแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

เมื่อเร่งความเร็วของการดิ่งลง ทำให้พลังขาของจู๋รื่อแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ในอดีตจู๋รื่อเคยใช้ท่านี้จนสามารถกระแทกพื้นกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ได้เลย

ตู้ม!