บทที่ 734

กู้เจี้ยนกั๋วถามขึ้นอย่างไม่ค่อยเชื่อถือ

“สำหรับคุณแล้วมันก็ง่ายแค่นี้แหละ แต่คุณจะต้องไม่ทำให้หลี่โม่รู้สึกเคลือบแคลงอะไร ถ้าเขาสงสัยขึ้นมา วิธีการมากมายก็จะไร้ประโยชน์” จางเต๋ออู่หรี่ตาลงพลางเอ่ย

กู้เจี้ยนกั๋วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าหากตนออกหน้าบอกให้หลี่โม่เข้าร่วมงานเลี้ยงเอง น่ากลัวว่าไม่ว่าอย่างไรหลี่โม่ก็ต้องเกิดระแวดระวังขึ้นมาแน่

“ผมจะกลับไปคิดหาวิธีและจะพยายามหาวิธีที่ทำให้หลี่โม่เชื่อใจอย่างเต็มที่” กู้เจี้ยนกั๋วเกาหัวพลางเอ่ยขึ้น

“ถ้าคุณคิดไว้ตั้งแต่ตอนนี้จะดีที่สุด ทางผมจะได้เตรียมให้ความร่วมมือ”

"ผมได้ยินมาว่าเพื่อนร่วมรุ่นของกู้หยุนหลานกำลังจะหมั้น ถ้างานเลี้ยงที่คุณเตรียมไว้สามารถกลบเกลื่อนว่าเป็นงานหมั้นของเพื่อนร่วมชั้นกู้หยุนหลานได้ ผมคาดว่าหลี่โม่คงจะไม่ระแวดระวังหรอก”

กู้เจี้ยนกั๋วครุ่นคิดอย่างหนักเป็นเวลานานและนึกถึงเนื้อหาในตอนที่กู้หยุนหลานรับโทรศัพท์เมื่อวานนี้ขึ้นมาได้ ดังนั้นเขาจึงเล่าสถานการณ์ทั้งหมดออกมา

จางเต๋ออู่พยักหน้า “เอาชื่อสกุลและข้อมูลติดต่อของเพื่อนร่วมรุ่นของเขาให้ผม แล้วผมจะให้คนไปจัดการเอง”

"ผมรู้แค่ว่าเพื่อนร่วมรุ่นกู้หยุนหลานที่กำลังจะจัดงานหมั้นชื่อว่าเฉาเสวี่ยเฟย ส่วนข้อมูลการติดต่อผมไม่รู้จริง ๆ เพียงแต่ได้ยินเนื้อความที่กู้หยุนหลานคุยโทรศัพท์เท่านั้น” กู้เจี้ยนกั๋วเอ่ยอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย

“เข้าใจแล้ว มีชื่อก็เพียงพอแล้วล่ะ คุณไปได้แล้ว ถ้ามีเรื่องจำเป็นผมจะติดต่อคุณไปอีกครั้ง”

“ได้เลย ๆ ตราบใดที่สามารถกำจัดหลี่โม่ได้ ผมจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่แน่นอน”

หลังจากที่กู้เจี้ยนกั๋วออกจากห้องไพรเวทแล้ว จางเต๋ออู่ก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หาเฉาเสวี่ยเฟยให้พบ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน ก็ต้องเตรียมการงานเลี้ยงในวันพรุ่งนี้ให้พร้อม”

“ครับ”

จางเต๋อหวู่ชูแก้วทรงทิวลิปในมือขึ้นราวกับคารวะให้กับอากาศที่ว่างเปล่า จากนั้นจึงแหงนหน้าดื่มไวน์ในแก้วรวดเดียว “หวังว่าพรุ่งนี้ทุกอย่างจะราบรื่น"