บทที่ 754

คิดจนปวดหัวแล้วท่านปาก็ยังคิดวิธีที่จะได้ผลดีกับทั้งสองฝ่ายไม่ออก รู้สึกเพียงแค่จางเต๋ออู่จะตายไม่ได้เด็ดขาด ถ้าจางเต๋ออู่ตายล่ะก็ ตนเองก็คงจะต้องตายไปด้วยเช่นกัน

"เตรียมรถ! ทุกคนขึ้นรถให้หมด รีบไปหาเจ้าชายมังกร!"

ท่านปาลุกยืนขึ้นและตะโกนลั่น

"หา? แต่ถ้าท่านไปที่นั่น ท่านจะต้องพบกับจางเต๋ออู่นะครับ"

ผู้ช่วยเอ่ยเตือนสติ

"ไม่มีเวลาสนใจอะไรมากแล้ว จะปล่อยให้เจ้าชายมังกรฆ่าจางเต๋ออู่ไม่ได้ ถ้าจางเต๋ออู่ตาย ฉันก็จะตายด้วยเหมือนกัน!"

ผู้ช่วยไม่กล้าพูดอะไรอีก และรีบออกไปจัดการทันที ไม่นานท่านปาก็เข้าไปนั่งในรถและขบวนรถขนาดใหญ่ก็เคลื่อนไปอย่างช้า ๆ มุ่งหน้าไปยังถนนปินเจียง

“เร็ว ๆ หน่อย ให้ตายเถอะ รีบหน่อยได้ไหม! ถ้ายังอืดอาดยืดยาด พวกแกได้ตายกันหมดแน่!”

ท่านปาคำรามด้วยความหงุดหงิด

ผู้ช่วยหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาออกคำสั่ง ขบวนรถพลันเร่งความเร็วและเริ่มวิ่งทะยานไปบนถนน

ท่านปานวดที่หว่างคิ้ว เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและกดหมายเลขของจางเต๋ออู่

จางเต๋ออู่ได้ยินเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ จึงหยิบขึ้นมาดูและเห็นว่าเป็นท่านปานั่นเอง เขาลังเลอยู่นานแต่ก็ไม่ได้รับสาย

จางเต๋ออู่ไม่ได้กดปุ่มรับสายจนกระทั่งโทรศัพท์วางสายโดยอัตโนมัติ

“ไอ้เวรเอ๊ย!”

ท่านปาก่นด่าและโทรต่อไป

โทรศัพท์มือถือของจางเต๋ออู่ดังขึ้นอีกครั้ง จางเต๋ออู่ที่เริ่มรู้สึกหงุดหงิดกดปุ่มรับสายอย่างรุนแรง แล้วตะโกนอย่างหมดความอดทน "มีอะไรนักหนา!"

"จางเต๋ออู่ฉันขอเตือนให้นายพาคนกลับไปซะ โซลไม่ใช่สถานที่ที่นายจะมาเหิมเกริมได้"

ท่านปาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา