บทที่ 776

“เหล่ากู้ ครั้งนี้นายตัดสินใจผิดพลาดแล้ว ไปเอาคนหลอกลวงมาเพิ่มปัญหาให้ตัวเอง”

กลุ่มคนต่างแย่งกันพูดคุย กู้เจี้ยนกั๋วอับอายจนหน้าแดงแล้ว เรื่องที่เขาไปเอาคนหลอกลวงมาดูฮวงจุ้ยต้องแพร่ออกไปแน่นอน ต่อไปกู้เจี้ยนกั๋วก็จะเป็นตัวตลกในวงการแล้ว

กู้เจี้ยนกั๋วที่อับอายจ้องมองหลี่โม่ ไม่รู้สึกดีสักนิดที่หลี่โม่เปิดโปงกลอุบายแล้วกู้ความเสียหายกลับคืนมาได้ แต่กลับรู้สึกว่าหลี่โม่ทำให้ตัวเองเสียหน้า

ซินแสจางยื่นมือออกมาชี้ไปที่หลี่โม่ พูดอย่างโกรธแค้น “แกคิดว่านี่จะล้มฉันได้เหรอ? ฉันเองก็มีผู้สนับสนุนอยู่ ไม่ว่าจะไกลแค่ไหนเราจะเจอกันอีก ต่อไปก็ระวังตัวไว้แล้วกัน!”

ในเมื่อถูกเปิดโปงแล้ว ซินแสจางก็ไม่คิดจะอยู่ต่อแล้ว เวลานี้ต้องรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นหาง

พวกลูกศิษย์กลุ่มหนึ่งลุกขึ้นจากโต๊ะข้าง ๆ ไปล้อมรอบซินแสจาง แล้วป้องกันซินแสจางเดินออกไป

หลี่โม่ตีหมิงเต๋อให้สลบ จากนั้นก็ขวางทางเดินของพวกซินแสจางไว้

“คนหลอกลวงอยากจะหนีไป เกรงว่าจะไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอกนะ” หลี่โม่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“แกคิดจะทำอะไรอีก? แกจะสู้กับฉันให้ถึงที่สุดเลยใช่ไหม? ภูมิหลังตระกูลจางของเรา เป็นสิ่งที่แกจินตนาการไม่ถึงเลยนะ!” ซินแสจางตะคอกอย่างโกรธ ๆ

“หึ ภูมิหลัง? แกยังจะพูดถึงภูมิหลังอีกเหรอ?”

หลี่โม่ส่ายหัว สายตาเต็มไปด้วยความดูถูก

ซินแสจางขบกรามอย่างโหดเหี้ยม “แกจะเอายังไง!”

“แกหลอกลวงคนไปตั้งมากมายขนาดนั้น ก็ต้องมีคำอธิบาย ฉันจะคิดดอกเบี้ยจากแกแทนพวกเขาเองแล้วกัน!”

หลี่โม่ยกสองมือขึ้น แล้วตบไปที่หน้าซินแสจางอย่างโหดเหี้ยม

เพียะ!

ซินแสจางถูกหลี่โม่ตบล้มลงไปกับพื้น กระอักเลือดออกมาจากปาก หลังจากนั้นก็มีฟันกรามสองซี่หลุดออกมาด้วย