บทที่ 794

สาวสวยที่จะส่งมอบให้กับคุณชายสามหลินต้องไม่ใช่พวกสาวสวยธรรมดา ๆ จะต้องเป็นดุจเทพธิดาลงมาเท่านั้น มาตรฐานที่สูงเช่นนี้ ทำให้สาวสวย80-90เปอร์เซ็นต์ต่างก็ไม่เข้าตาพี่หลงเลย

“พี่หลง ครั้งนี้เชื่อถือได้หรือเปล่า จริง ๆ แล้วสาวสวยที่เจอสองครั้งที่แล้วก็ไม่เลวทั้งนั้น ทำไมพี่ถึงรู้สึกว่ายังไม่ได้ล่ะครับ?” ลูกน้องถามแกมบ่น

เพื่อตามหาสาวสวยที่เหมาะสม พวกลูกน้องของพี่หลงเหล่านี้จึงต้องยุ่งไม่น้อย แต่ผลลัพธ์สุดท้ายไม่เป็นที่น่าพอใจ

พี่หลงพูดด้วยสีหน้าบึ้งตึง "แกยังอยากมีชีวิตอยู่ไปวัน ๆ อีกไหม ถ้ายังอยากอยู่ก็ตั้งใจทำงานว่าง่าย ๆ ไปซะ ถ้าไม่อยากอยู่แล้วฉันจะส่งแกไปโลกหน้าเดี๋ยวนี้เลย"

ลูกน้องพลันตัวสั่นสะท้านและพลันตื่นตระหนกขึ้นมา "พี่หลงใจเย็น ๆ ผมแค่พูดไร้สาระไปเท่านั้นจริง ๆ ต่อไปจะไม่ทำอีกแล้วครับ”

“เฮอะ! ทุกคนเตรียมพร้อมแล้ว ข้างกายผู้หญิงคนนั้นมีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ ถ้าเขาขัดขวางก็ฆ่าได้ทันทีเลย” พี่หลงพูดอย่างเหี้ยมโหด

ลูกน้องสองคนชักปืนออกมา หลังจากบรรจุกระสุนก็ปลดเซฟตี้ออกพร้อมยิงได้ทุกเมื่อ

......

หลี่โม่กับกู้หยุนหลานลงลิฟต์มาถึงลานจอดรถชั้นใต้ดิน ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก พวกเขาก็เห็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำหน้าตาโหดเหี้ยมอำมหิตสี่คนยืนอยู่ข้างนอก

หัวใจของกู้หยุนหลานพลันบีบรัด ก่อนหลบไปอยู่ข้างหลังหลี่โม่

หลี่โม่มองดูชายร่างกำยำทั้งสี่ที่อยู่ด้านนอกด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดเสียงเย็น "หลีกไปซะ"

"โฮ่ เจ้าหนูนี่ขวางโลกชะมัด จะไว้หน้านายสักหน่อย พวกพี่ชายจะหลีกทางให้แล้วกัน”

ชายร่างกำยำที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุดทำสัญญาณมือแล้วก้าวถอยหลังไปก่อน

ชายฉกรรจ์ทั้งสี่แหวกออกเป็นสองฝั่งและหลีกเป็นเส้นทางออกจากลิฟต์ "มาสิ เดินไปซะ ทางกว้างขนาดนี้นายจะเดินขวางแค่ไหนก็ได้”