บทที่ 805

กู้หยุนหลานจ้องสวีอวิ๋นอวิ๋น เป็นสัญญาณให้สวีอวิ๋นอวิ๋นไม่ต้องพูดถึงเรื่องในอดีต

สวีอวิ๋นอวิ๋นเบ้ปากเชิดหน้าพูด “เธอจ้องฉันทำไม สิ่งที่ฉันพูดคือความจริง เธอคิดดูเอาเองสิ พวกคนรวยที่มาจีบเธอตอนนั้น คนไหนบ้างที่ไม่มีทรัพย์สินของครอบครัวเกินพันล้าน คนที่ทรัพย์สินครอบครัวไม่ถึงพันล้านก็ละอายใจที่จะพูดคุยกับเธอกัน”

“เธอบอกมาสิว่าทำไมสุดท้ายแล้วเธอถึงมาแต่งงานกับคนจนอย่างหลี่โม่ ตอนนั้นฉันคิดว่าเธอหาโล่กำบัง พอใช้เสร็จแล้วจะเขี่ยทิ้ง ตอนนี้มาเห็นว่าพวกเธอรักกันจริง ๆ มันทำให้ฉันประหลาดใจนะ”

“อวิ๋นอวิ๋น ถ้าเธอยังพูดถึงเรื่องพวกนี้อีกพวกเราจะไม่ไปงานเลี้ยงแล้วนะ เธอหาคนอื่นไปช่วยเธอเถอะ” กู้หยุนหลานพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

สวีอวิ๋นอวิ๋นสายตาร้อนรนขึ้นมาทันที รีบจับแขนของกู้หยุนหลานไว้แล้วทำท่าอ้อน ๆ

“ไม่นะ ฉันไม่พูดแล้วก็ได้ ถ้าเธอไม่ช่วยฉัน ก็ไม่มีใครช่วยฉันได้แล้ว ถ้าไปหาคนอื่น ก็กลัวว่าพวกเธอจะมาแย่งชิงกับฉัน มีแต่พวกผู้หญิงไม่ดีทั้งนั้น ยังไงหยุนหลานกับฉันก็เป็นเพื่อนซี้ปึกกันนะ”

กู้หยุนหลานมองสวีอวิ๋นอวิ๋นอย่างจนใจ ส่งมือถือกลับไปแล้วพูด “ครั้งนี้ฉันจะช่วยเธอ แต่ถ้าครั้งหน้ามีเรื่องแบบนี้อีกก็ไม่ต้องมาหาฉันแล้วนะ”

“ไม่มีครั้งหน้าแล้วแน่นอน ใกล้ถึงเวลาแล้ว เรารีบไปเก็บของกันเถอะ รีบไปกันเร็วหน่อย ได้ยินว่าครั้งนี้จัดงานใหญ่เลยนะ”

สวีอวิ๋นอวิ๋นเร่งให้กู้หยุนหลานรีบไป กู้หยุนหลานถูกทำให้ไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานต่อแล้ว จึงทำได้เพียงเก็บข้าวของเตรียมเลิกงาน

หลี่โม่ช่วยกู้หยุนหลานถือกระเป๋าแล้วเดินตามหลังกู้หยุนหลานกับสวีอวิ๋นอวิ๋นไป

ไปถึงลานจอดรถบริษัท ตอนที่กู้หยุนหลานเตรียมจะขับรถตัวเอง สวีอวิ๋นอวิ๋นก็แกว่งกุญแจบีเอ็มดับเบิ้ลยู ในมือของเธอ

“หยุนหลาน อย่าขับรถเธอไปเลย รถเธอพอไปถึงแล้วทางนั้นจะไม่ให้แม้แต่เข้าไปในลานจอดรถ นั่งรถบีเอ็มดับเบิ้ลยู ของฉันไปดีกว่า”

ในเวลานี้ในใจของสวีอวิ๋นอวิ๋นเต็มไปด้วยความภูมิใจ เมื่อก่อนไม่ว่าทางไหนสวีอวิ๋นอวิ๋นมักจะถูกกู้หยุนหลานกั้นไว้ทุกทางเลย ทำได้เพียงเป็นคนรองของกู้หยุนหลาน แต่พอเห็นว่ารถของตัวเองดีกว่าของกู้หยุนหลานมากก็ทำให้สวีอวิ๋นอวิ๋นค่อนข้างอิ่มใจ