บทที่ 807

สวีอวิ๋นอวิ๋นถูกคำพูดของหลี่ทำให้เธอโกรธจนร้องไห้ออกมา จนต้องเปลี่ยนให้กู้หยุนหลานมานั่งที่คนขับแล้วขับรถต่อ

คราวนี้รถเงียบลง สวีอวิ๋นอวิ๋นปิดปากไม่พูดจา บรรยากาศในรถก็ดีขึ้นมาก

รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูจอดอยู่ที่ลานจอดรถนอกโรงกลั่นไวน์แล้ว ตอนนี้มีรถหรูจอดอยู่เต็มไปหมด รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูไฟฟ์ซีรี่ส์ของสวีอวิ๋นอวิ๋นก็อยู่ในระดับล่างสุดของรถที่นี่

พอลงจากรถ สวีอวิ๋นอวิ๋นก็มองรถหรูรอบตัวด้วยความงุนงง “ปอร์เช่ เฟอรารี่ แลมโบกินี่ บูกัตติเวย์รอน พระเจ้า!”

มองรถหรูเหล่านี้ สวีอวิ๋นอวิ๋นก็ดูเหมือนจะเห็นทายาทคนรวยรุ่นที่สองที่เปล่งประกายขึ้นมาเลย อารมณ์ของเธอก็พลุ่งพล่าน รีบหยิบกระจกแต่งหน้าออกจากกระเป๋ามาส่องดู

เมื่อเห็นว่าขอบตาของเธอแดงและบวมเล็กน้อย สวีอวิ๋นอวิ๋นก็มองหลี่โม่ตาแข็ง คิดว่าทั้งหมดเป็นเพราะหลี่โม่

“ฉันเติมหน้าก่อน รอแป๊บนะ”

สวีอวิ๋นอวิ๋นพูดจบก็กลับไปที่รถ แล้วเริ่มแต่งหน้าอย่างรวดเร็ว

หลี่โม่กับกู้หยุนหลานยืนอยู่ด้วยกัน มองรถหรูที่อยู่รอบ ๆ โดยที่ในใจไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

“เดี๋ยวคุณคุยกับอวิ๋นอวิ๋นน้อยลงหน่อยนะคะ อย่าไปทำให้อวิ๋นอวิ๋นโกรธจนร้องไห้ ยังไงเราก็มาเพื่อช่วยเหลือ” กู้หยุนหลานพูดไปก็ช่วยหลี่โม่จัดเสื้อผ้าไปด้วย

เสียงเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตดังขึ้น รถปอร์เช่ 911 สองคันจอดอยู่ในที่โล่ง

คนสองคนที่ดูเหมือนบ้านรวยลงมาจากรถ สายตาของพวกเขามองไปทางหลี่โม่กับกู้หยุนหลานอย่างตั้งใจ จากนั้นพวกเขาก็ถูกดึงดูดโดยความงามของกู้หยุนหลาน สายตาราวกับว่าถูกแม่เหล็กดูดเข้าไป แล้วมองเรือนร่างของกู้หยุนหลานอย่างละเอียด

“ที่ห่วย ๆ อย่างกรุงโซลนี้มีสาวสวยของดีแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย ครั้งนี้ไม่ได้มาเสียเที่ยวแล้ว”

“ไป เข้าไปคุยกับสาวสวยกัน ความหล่อรวยของเราพี่น้อง ดีกว่าไอ้ขยะที่อยู่ข้าง ๆ สาวสวยไม่รู้กี่เท่า”