บทที่ 826

กู้ชิงหลินตกใจจนหดตัวอยู่ในอ้อมแขนของคุณชายเล็กหลินและถามอย่างหวาดกลัว “คุณชายสาม นี่ นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ พวกเราควรทำยังไง?”

“เหอะ ๆ ไม่ต้องกังวล ก็แต่ยอดฝีมือกังฟูเท่านั้นเอง รอบตัวฉันก็มีคนที่เก่ง ๆ อยู่!”

สิ้นเสียงคุณชายเล็กหลิน ชายวัยกลางคนที่ใส่ชุดออกกำลังกายสีขาวก็ปรากฏตัวอยู่ด้านหลังคุณชายเล็กหลิน

ชายวัยกลางคนมีคิ้วคมและดวงตาสดใส ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเป็นประกาย ขมับของเขานูนสูง ดูมีพลัง

“ลุงเป้า ต้องพึ่งลุงแล้ว” คุณชายเล็กหลินกระซิบ

ลุงเป้าพยักหน้ายิ้ม ๆ ไปยืนข้างหน้าคุณชายสามหลิน ประเมินลุงฝูที่อยู่ตรงข้าม

ลุงฝูหยุดฝีเท้า มองลุงเป้าอย่างระมัดระวัง สีหน้าค่อนข้างหนักใจ

หลี่โม่เงยหน้ามองเฉินเสี่ยวถงแล้วพูด “พ่อบ้านของคุณเก่งนะ แต่ทำไมผมไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลเฉินเลยล่ะ?”

“ตระกูลของเราไม่ได้อยู่ที่นี่ ลุงฝูอยู่ในบ้านก็อยู่ในระดับธรรมดา คนที่เก่งกว่าเขามีเยอะมาก ฉันมาที่นี่เพราะหนีการแต่งงานมา ดังนั้นคุณไม่เคยได้ยินชื่อตระกูลฉันก็เป็นเรื่องปกติ”

เฉินเสี่ยวถงพูดโกหก หลี่โม่ยิ้มเล็กน้อยไม่ฟังคำพูดของเฉินเสี่ยวถง

แต่กู้หยุนหลานให้ความสนใจคำพูดของเฉินเสี่ยวถง ดึงเฉินเสี่ยวถงแล้วถาม “คุณหนีการแต่งงานได้ยังไง เพราะที่บ้านจัดแจงเรื่องงานแต่งแล้วคุณไม่เห็นด้วยใช่ไหม?”

“ใช่ พี่สาว คุณกับหลี่โม่ได้รักกันอย่างอิสระใช่ไหม ดูพวกคุณหวานกันฉันก็อิจฉาเลย แต่ที่บ้านกลับจะให้ฉันแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ ฉันเลยหนีมาเพื่ออิสระของตัวเอง ถ้าฉันตามหาคนที่จะรักได้อย่างอิสระก็คงดี”

เฉินเสี่ยวถงพูดอย่างโกรธ ๆ ในใจเต็มไปด้วยความคิดที่จะมีรักอย่างอิสระ

กู้หยุนหลานอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าเฉินเสี่ยวถงน่าสงสาร กระทั่งนึกย้อนไปถึงความดื้อดึงของตัวเองในตอนนั้น

“ก็ต้องต่อต้าน ต้องสู้นะ ฉันเชื่อว่าคุณจะต้องหาคนที่ทำให้คุณมีความสุขไปตลอดชีวิตเจอแน่”