บทที่ 856

หลี่โม่พูดอย่างสมเหตุสมผล

“งั้นคุณ ต้องระวังตัวหน่อยนะคะ”

“ต้องระวังตัวอยู่แล้ว ผมไปส่งพวกคุณกลับบ้านก่อน คืนนี้คาดว่าคงต้องยุ่งทั้งคืน”

“ฉันกังวลว่าคุณไปคนเดียวจะไม่ปลอดภัย ไม่งั้นคุณหาคนอื่นไปช่วยดีไหม?”

อย่างไรกู้หยุนหลานก็รู้สึกเป็นห่วง คิดว่าให้หลี่โม่ไปหาชูจงเทียนให้ช่วยจะดีที่สุด

“เหอะ ๆ จะต้องยุ่งยากขนาดนั้นไปทำไม ถึงเวลานั้นผมจัดการได้ ไม่มีปัญหาอะไรแน่นอน”

หลี่โม่กำลังพูดอยู่มือถือก็สั่น เขาหยิบออกมาดูเห็นว่าท่านปาโทรมาก็ขมวดคิ้ว

หลายวันมานี้ราชินีมังกรมาถึงกรุงโซลแล้วแต่กลับไม่มีข่าวคราวอะไร หลี่โม่ครุ่นคิดว่าทางท่านปาจะได้ข่าวอะไรมาใหม่หรือเปล่า

“ฮัลโหล เสี่ยวปา”

“นายน้อย ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนครับ? ผมมีข่าวอยากจะรายงานคุณสักหน่อย”

ท่านปาพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่ในใจกลับคิดว่าถึงวันที่ต้องให้ยาแล้ว ถ้าตัวเขาไม่เริ่มกระตือรือร้นหลี่โม่ก็จะลืมเรื่องนี้ไปหรือเปล่า

โอสถคร่าวิญญาณจำเป็นต้องกินยาแก้พิษเป็นระยะ ๆ หากหยุดยาก็จะตาย!

“มีเรื่องอะไรก็คุยผ่านโทรศัพท์ได้เลย” หลี่โม่บอกไปอย่างนั้น

ใจของท่านปาแทบจะสลายไปเลย

“แค่ก ๆ นายน้อย เรื่องสำคัญครับ ผมควรจะต้องกินยาแล้ว ยาแก้พิษของโอสถคร่าวิญญาณน่ะครับ”

ท่านปาพูดด้วยใบหน้าจะร้องไห้ เสแสร้งต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ