บทที่ 871

จอมละโมบยอมรับความผิดในทันที เขาไม่ต้องการต่อสู้กับหลี่โม่ด้วยใจจริง

หากเอาชนะหลี่โม่ได้ บางทีอาจไปล่วงเกินคนที่หนุนหลังหลี่โม่อยู่เข้าแล้วจะทำอย่างไรล่ะ แต่หากแพ้หลี่โม่ ถ้าไม่ตายก็พิการน่ะสิ

หลังจากชั่งน้ำหนักผลดีผลเสียแล้ว จอมละโมบก็รู้สึกว่ามีแต่ต้องยอมแพ้ทางเดียวเท่านั้น

หลี่โม่ส่ายหน้า “ชีวิตคนเรามีทางเลือกมากมายขนาดนั้นที่ไหนกัน ในเมื่อแกเลือกที่จะเป็นศัตรูกับฉันแล้ว งั้นก็ต้องเป็นศัตรูของฉันไปชั่วชีวิต เป็นคนอย่าลืมความตั้งใจแรกสิ”

จอมละโมบสับสนว้าวุ่นขึ้นมาทันใด 'ไอ้เวร ฉันก็ยอมแพ้แล้วไง แล้วจะยังยึดความตั้งใจแรกอะไรอีก! ฉันมันก็เป็นพวกเห็นแก่เงินมาตลอดอยู่แล้ว ไม่เคยลืมความตั้งใจแรกของตัวเองมาตั้งแต่แรกแล้ว!'

“ไม่ใช่นะครับ คุณหลี่คุณบอกมาเลยว่าต้องทำยังไงคุณถึงจะปล่อยผมไปดีกว่า ความจริงแล้วผมไม่ได้มีวิชายุทธ์อะไรเลย ผมก็เหมือนกับอาจารย์หม่าปรมจารย์ไท่เก๊กนั่นแหละครับ เป็นแค่คนท่าดีทีเหลวเท่านั้น”

จอมละโมบไม่หวงศักดิ์ศรีอีกต่อไป เขายกสองมือกุมหัวใจแสร้งทำท่าทางเจ็บปวดเต็มประดา “โอ๊ย โอ๊ย หัวใจผมจะวายแล้ว ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว!”

ขณะที่แสร้งเจ็บร้องโอดโอยจอมละโมบก็ถอยไปข้างหลัง วางแผนว่าหากหลี่โม่ไม่ปล่อยตนไปก็คงต้องหนีไปทางด้านหลังแล้ว

“เล่นละครไม่เนียนเลยสักนิด สามารถรับหมัดเมื่อกี้นี้ของฉันได้ ก็เห็นชัดแล้วว่ากังฟูของนายไม่เลว มาต่อกันเถอะ อย่ายอมแพ้สิ”

หลี่โม่สาวเท้าเดินเข้าไปหาจอมละโมบ จอมละโมบนึกอยากจะร้องขอความเมตตาขึ้นมา วิธีที่เหลือมีแต่ต้องรีบเผ่นอย่างเดียวแล้ว

เขาหมุนตัววิ่งตะบึงไปที่ทางเดินไปยังประตูหลังอย่างรวดเร็ว ในตอนที่วิ่งผ่านลูกน้องของคุณชายเล็กหลิน จอมละโมบยังไม่ลืมผลักพวกเขาออกไปขวางหลี่โม่เอาไว้อีกด้วย

ในเวลาชั่วพริบตาข้างนอกทางเดินก็เละเทะเป็นโจ๊ก พวกลูกน้องของคุณชายเล็กหลินไม่มีเวลาจะสนใจจอมละโมบ ทั้งหมดก็กรูกันเข้าใส่หลี่โม่

หลี่โม่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ออกหมัดเท้าเตะต่อยใส่พวกลูกน้องของคุณชายหลินที่พุ่งเข้ามา คนทั้งกลุ่มถูกซัดจนร้องโอดครวญ หลายคนกระเด็นลอยไปในอากาศ

เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์ดังขึ้น พวกลูกเศรษฐีของคลับซูเปอร์คาร์ไล่ตามเข้ามา เมื่อเห็นรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ออฟโรดที่จอดอยู่นอกประตูรั้ว ในดวงตาของพี่คังก็สาดประกายความตื่นเต้น

“รถคันนั้นไง เวรเอ๊ย ในที่สุดก็ตามหาเขาเจอสักที! ฉันจะดูให้ละเอียดเลยว่ารถของเขาดัดแปลงมายังไง!”

พี่คังเปิดประตูเพิ่งลงมาจากรถ ก็ได้ยินเสียงโหยหวนดังออกมาจากในอาคาร เขาสั่นไปทั้งตัวโดยความกลัว ก่อนจะล้มนั่งกลับเข้าไปในรถทันที