บทที่ 873

เมื่อพูดถึงเรื่องรถ พี่คังก็มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที อาการสั่นสะท้านด้วยความกลัวเมื่อครู่นี้หายไปในพริบตา

หลงเทาตะลึงไปเล็กน้อย แล้วเกาหัวพลางเอ่ย “รถของฉันไม่เคยดัดแปลงอะไรเลย เป็นรถนำเข้าแบบดั้งเดิมที่เพิ่งจะได้มาเมื่อต้นปีนี้เอง”

“อะไรนะ?”

พี่คังเบิกตากว้าง จนราวกับลูกตาจะกระเด็นออกมาเป็นอาวุธลับสังหารหลงเทาอย่างไรอย่างนั้น

“นายอย่ามองฉันแบบนั้นสิ ถ้าพวกนายไม่นั่งรถของฉันก็ช่างเถอะ ฉันตามไปดูเองก็ได้”

หลงเทาบ่นอุบอิบแล้วเปิดประตูรถเข้าไปนั่งในที่นั่งคนขับ

พี่คังได้สติกลับมา เขารีบเข้าไปนั่งตำแหน่งข้างคนขับอย่างรวดเร็ว ในปากพูดพร่ำไม่หยุด “ไม่เคยดัดแปลงอะไรมา มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ ถ้าไม่ได้ดัดแปลงเครื่องยนต์ 10.0T รถคันนี้ของลูกพี่ก็ไม่มีทางไล่ตามบูกัตติของฉันได้หรอก”

“ทุกคนต่างก็เป็นคนชอบเล่นรถทั้งนั้น อย่าคิดว่าจะหลอกกันได้ ลูกพี่เองก็หลอกผมไม่ได้หรอก เดี๋ยวพอกลับไปแล้ว ขอผมดูเครื่องยนต์ของพี่หน่อยว่าดัดแปลงกระปุกเกียร์ยังไง ก็ถือว่าเป็นการศึกษาแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกันล่ะนะ”

หลงเทามองพี่คังอย่างหมดคำจะพูด ก่อนจะเริ่มสตาร์ทรถแล้วเหยียบคันเร่ง

ทันทีที่รถติดเครื่องยนต์ ตัวรถก็กระตุกอย่างรุนแรง หลังจากที่มีเสียงระเบิดดังขึ้นเครื่องยนต์ก็ดับ แล้วควันสีขาวก็พวยพุ่งออกมาจากหน้ารถ

“อะไรวะเนี่ย นี่มันเกิดอะไรขึ้น!”

หลงเทามองควันที่ลอยขึ้นมาอย่างตะลึงงัน

“นี่มันเครื่องยนต์ระเบิดแล้ว ฉันพอจะเข้าใจความหมายที่เขาบอกว่ามันเจ๊งแล้วล่ะ เมื่อกี้นี้เครื่องยนต์คงจะวิ่งเกินกำลังแน่ ๆ หลังจากที่หยุดรถแล้วคิดจะสตาร์ทมันใหม่ก็ต้องเจ๊งแน่นอน รีบลงจะรถแล้วเปิดกระโปรงรถเร็วเข้า!”

พี่คังพูดจบก็ลงจากรถแล้วให้คุณชายเศรษฐีที่ยืนอึ้งอยู่ข้าง ๆ ติดต่อให้รถคันอื่น ๆ เข้ามา