บทที่ 89

หลี่โม่หันศีรษะ พร้อมพยักหน้าอย่างจริงจัง และกล่าวว่า “ใช่ อีกไม่นานหรอก”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หวังฟางก็มองไปที่หลี่โม่ด้วยความรังเกียจ และถามด้วยน้ำเสียงดุว่า “เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับแก? เรื่องวันนี้ในที่ประชุม เป็นเพราะแกยุยงกู้หยุนหลานใช่ไหม?”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หวังฟางก็มองไปที่กู้หยุนหลานอย่างกังวลใจ และถามว่า “กู้หยุนหลาน บอกความจริงกับแม่สิ หลี่โม่เป็นคนสั่งให้ทำแบบนี้ใช่ไหม? แค่แกพูดออกมา เราจะได้แก้ปัญหาได้ทัน แค่ขอโทษคุณปู่ก็โอเคแล้ว”

“แม่คะ พอแล้ว อย่าเพิ่งกวนหนูเลยนะ ตอนนี้หนูสับสนมาก แม่ให้หนูสงบสติอารมณ์ก่อนได้ไหม?” กู้หยุนหลานพูดอย่างไม่พอใจ

“ตอนนี้มันใช่เวลาให้แกมาสงบสติอารมณ์เหรอ? ดูท่าแกคงโดนไอ้ไร้ประโยชน์นี่มันทำของใส่ แกจะเชื่อสิ่งที่มันพูดใช่ไหม? กู้หยุนหลาน แม่คิดว่าแกบ้าไปแล้ว!” หวังฟางชี้ไปที่กู้หยุนหลานอย่างโมโห พร้อมกับตบหน้าลูกสาวของเธอไปหนึ่งที

เธอจะต้องเสียใจไปจนตาย ที่แต่งงานกับไอ้คนไร้ประโยชน์นี่

ในเมื่อทุกอย่างเป็นแบบนี้ ครอบครัวนี้ก็คงจะจบเห่แล้วล่ะ

ด้วยการตบนี้ ทำให้กู้หยุนหลานตะลึง น้ำตาในดวงตาของเธอไหลนอง สีหน้าของหลี่โม่เยือกเย็นทันใด เขารีบไปคว้ามือของหวังฟางที่กำลังยกขึ้นอีกครั้ง และพูดอย่างนิ่งเฉยว่า “อย่าตบเธอเลยครับ เรื่องเกิดขึ้นไปแล้ว ตบเธอไปก็ไม่มีประโยชน์ ทำไมคุณแม่ถึงไม่เชื่อเธอเลยล่ะ?”

หวังฟางโกรธจัด ใครให้เขามาพล่ามอะไรแบบนี้?

“แกกล้ามาห้ามฉันเหรอ? ฉันว่านะ ที่กู้หยุนหลานเป็นแบบนี้ ก็เพราะแกไปยุยงแน่ ๆ ! ฉันจะสั่งสอนลูกสาวฉันแบบนี้ และเกี่ยวอะไรกับแก?!” หวังฟางพูดอย่างโกรธจัด

หลี่โม่มองไปที่หวังฟางอย่างนิ่งเฉย แสดงท่าทีไม่ยอม พร้อมยืนขวางอยู่ด้านหน้ากู้หยุนหลาน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต่อต้านหวังฟาง และแสดงท่าทีแข็งแกร่งเช่นนี้

เมื่อมองไปที่ดวงตาที่นิ่งเฉยของหลี่โม่ หวังฟางก็ตื่นตระหนกทันที

หน้าตาแบบนั้นช่างน่ากลัว ราวกับสัตว์ร้ายที่จ้องมาที่เธอ

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์เริ่มไม่ดี กู้เจี้ยนหมินก็รีบพูดว่า “อย่าทะเลาะกันเลย เรื่องมันเป็นแบบนี้ไปแล้ว จะเถียงกันไปให้ได้อะไรขึ้นมา ตอนนี้ช่วยกันหาวิธีขอร้องคุณปู่กันเถอะ เขาจะได้ยกโทษให้หยุนหลาน”

หลี่โม่ปล่อยมือหวังฟางและพูดกับกู้หยุนหลานที่อยู่ข้างหลังเขา “คุณเข้าไปพักผ่อนนะ”

กู้หยุนหลานหันหลังไป ตาของเธอแดง จากนั้นจึงเข้าไปในห้องนอน