บทที่ 904

หลังจากท่านปาพูดอย่างประจบประแจงจบ ก็รู้สึกว่าตนเองช่างน่ารังเกียจจริง ๆ ทำไมถึงได้พูดคำพูดที่ไร้ยางอายขนาดนี้ออกมาได้

หลี่โม่ทำสีหน้าแปลกประหลาด เป็นเพราะรู้สึกขยะแขยงกับคำพูดของท่านปาเช่นกัน “จริงจังหน่อย ผมวางล่ะ”

เมื่อได้ยินเสียงสัญญาณดังออกมาจากโทรศัพท์ ท่านปาก็ถอนหายใจยาว รู้สึกว่าชีวิตนั้นช่างยากลำบากจริง ๆ

“กลับไปที่วิลล่า ช่วงนี้จัดเตรียมคนมาจับตาดูการเคลื่อนไหวของหลินเจิ้งหนานหน่อย ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็มารายงานฉันก่อนทั้งหมด” ท่านปาออกคำสั่งกับผู้ช่วย

“รับทราบครับ”

ผู้ช่วยหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเริ่มพิมพ์อย่างรวดเร็ว แล้วส่งคำสั่งออกไปเป็นชุด

......

หลินเจิ้งหนานกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในห้องสวีท ลูกน้องที่มีความสามารถยืนตรงเรียงเป็นสองแถวอยู่เบื้องหน้าหลินเจิ้งหนาน

“หลี่โม่ฆ่าลูกชายของฉัน นี่เป็นความแค้นบัญชีเลือด จะต้องล้างแค้นมันให้ได้!” หลินเจิ้งหนานพูดอย่างโกรธแค้น

“นายท่าน ขอแค่ท่านสั่งมาเท่านั้น พวกเราจะบุกน้ำลุยไฟไปโดยไม่ลังเล”

“หน่วยมัดสั้นเตรียมพร้อมแล้วครับ พวกเขาต่างเป็นนักสู้ที่เก่งที่สุดในตระกูลของเรา ทั้งหมดล้วนเคยมีดเปื้อนเลือด ผ่านสนามรบมาแล้วทั้งนั้น”

“ขอเพียงท่านสั่ง พวกเราก็จะจัดการเมืองฮั่นให้ราบเป็นหน้ากลอง ให้พวกมันทั้งหมดถูกฝังไปด้วยกันกับคุณชายสาม”

เมื่อมองดูเหล่าลูกน้องที่กำลังฮึกเหิม หลินเจิ้งหนานก็เผยรอยยิ้มปลื้มใจ ที่สามารถพึ่งพิลูกน้องพวกนี้ได้

ขณะที่หลินเจิ้งหนานกำลังจะออกคำสั่ง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ก็ดังขึ้น