บทที่ 911

จะต้องสอบสวนแน่นอน หลี่โม่เองก็รู้สึกว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล เขาต้องไปถามด้วยตัวเอง

“ได้ อีกเดี๋ยวผมจะเข้าไปสอบสวน คุณบอกพวกลูกน้องเอาไว้ก็พอ”

“ผมบอกพวกเขาไว้แล้วครับ ผมจะส่งตำแหน่งไปให้ คุณไปได้เลยทันทีครับ”

ชูจงเทียนวางสายและรีบส่งตำแหน่งของเขตอนุรักษ์ป่าไม้ให้กับหลี่โม่

หลี่โม่ดูตำแหน่งของเขตอนุรักษ์ป่าไม้อย่างคร่าว ๆ พลันยิ้มแล้วดีดนิ้ว “เรียบร้อย จัดการเรื่องไซต์ก่อสร้างเสร็จแล้ว คนที่มาก่อกวนพวกนั้นถูกจับไว้แล้ว ฉันจะไปสอบสวนพวกมันสักหน่อย ดูซิว่าเบื้องหลังยังมีใครคอยชักใยอยู่หรือเปล่า”

“อาจารย์ ผมจะขับรถไปส่งเองครับ”

คังเหวินซินเผยรอยยิ้มราวกับสุนัขออกมา

“ฉันเองก็จะไปด้วย ฉันยังไม่เคยเห็นการสอบสวนเลย จะน่าตื่นเต้นเหมือนกับในภาพยนตร์หรือเปล่า ฉันอยากไปเปิดหูเปิดตา” เฉินเสี่ยวถงพูดต่อ

กู้หยุนหลานเหลือบมองเฉินเสี่ยวถง แล้วมองไปยังหลี่โม่อีกครั้ง

ถ้าหากตอนสอบสวนอยู่เขาทำจนเลือดสาด กู้หยุนหลานจะต้องรับไม่ไหวแน่ แต่ถ้าให้เฉินเสี่ยวถงติดตามหลี่โม่ไป กู้หยุนหลานก็รู้สึกหึงหวงอยู่เหมือนกัน เอาแต่กังวลว่าอาจเกิดอะไรบางอย่างขึ้นระหว่างเฉินเสี่ยวถงกับหลี่โม่

ในขณะที่กู้หยุนหลานกำลังลังเลอยู่นั้นเอง ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก

กู้ชิงหลินที่แต่งตัววาบหวิวก็เดินเข้ามา

เมื่อเห็นว่าในห้องทำงานมีจำนวนคนไม่น้อย กู้ชิงหลินก็ชะงักไปเล็กน้อย ในตอนที่เห็นว่าเฉินเสี่ยวถงเองก็อยู่ด้วย สีหน้าของกู้ชิงหลินก็พลันบึ้งตึงทันที