บทที่ 921

ขณะที่หัวหน้าทีมกำลังตะโกนขอกำลังเสริมอยู่นั้นเอง กระสุนก็ทะลวงเข้าที่หว่างคิ้วของเขา

หัวหน้าทีมที่ตายตาไม่หลับนั้นมองไปยังทิศทางที่กระสุนยิงมา ก่อนร่างกายของเขาจะล้มลงกับพื้น

หลี่โม่ที่เปลี่ยนซองกระสุนแล้วนั้น หลังจากยิงสังหารหัวหน้าทีมหนึ่งแล้ว เขาก็ยิงใส่สมาชิกทีมหนึ่งอีกสามคนที่เหลือซึ่งกำลังล่าถอยอย่างตื่นตระหนก

หลังจากเสียงปืนดังขึ้นสามครั้ง ทีมปฏิบัติการพิเศษหนึ่งทั้งหมดก็เสียชีวิต

อากวงมองฉากหลี่โม่สังหารศัตรูหนึ่งคนต่อหนึ่งนัดด้วยความตื่นตะลึง เลือดทั่วร่างเดือดพล่านด้วยความตื่นเต้น และกลายแฟนบอยของหลี่โม่ไปในทันที

“พระเจ้า คุณหลี่โคตรเก่งเลย เอาปืนพกไปสู้กับทีมปฏิบัติการพิเศษเนี่ยนะ ทักษะการยิงปืนของเขาน่าทึ่งจริง ๆ แม่นยิ่งกว่านักแม่นปืนอีก!”

มุมปากของเฉินเสี่ยวถงหยักโค้งเป็นรอยยิ้มงดงาม รู้สึกว่าตนไม่ได้เลือกผิด ยิ่งหลี่โม่แข็งแกร่งเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นเรื่องดีสำหรับเฉินเสี่ยวถงมากเท่านั้น

เพราะเมื่อหลี่โม่แข็งแกร่ง ก็จะสามารถปกป้องเฉินเสี่ยวถงได้ ทำให้เฉินเสี่ยวถงไม่ต้องกลับไปใช้ชีวิตที่น่าอกสั่นขวัญแขวนแบบนั้นอีกต่อไป

“พี่หลี่โม่สุดยอดมากจริง ๆ นั่นแหละนะ สุดยอดยิ่งกว่าที่ฉันจินตนาการไว้นิดหน่อยด้วย”

คังเหวินซินได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน ก็กลั้นใจพูดขึ้นอย่างหวาดหวั่น “พวก… พวกคุณพูดถึงอะไรเหรอ อา… อาจารย์ของผมเป็นยังไงบ้าง?”

“เจ้าขี้ขลาดอย่างนายรีบลุกขึ้นมาดูเร็วเข้า ถ้าไม่ดูนายจะต้องนึกเสียใจไปชั่วชีวิตแน่ หนังฟอร์มยักษ์แบบแสดงสดน่าสนุกกว่าหนังฮอลลีวูดเป็นหมื่นเท่า” เฉินเสี่ยวถงพูดอย่างตื่นเต้นเร้าใจ

คังเหวินซินกอดกู้ชิงหลินที่หมดสติเอาไว้และเกิดกลัวขึ้นมา สงสัยจริง ๆ ว่าหลี่โม่เก่งกาจแค่ไหนกันแน่

หลี่โม่หยิบปืนไรเฟิลสองกระบอกขึ้นมาพาดบ่า แล้วควานหาซองกระสุนในกระเป๋า

จากนั้นเขาก็ยกปืนไรเฟิลทั้งมือซ้ายและมือขวาขึ้นมา แล้วมองไปยังทิศทางของเสียงฝีเท้า