บทที่ 925

ชั่วขณะที่หานเถี่ยโถวทรงตัวอย่างมั่นคง เหงื่อเม็ดโตก็ผุดออกมาจากหน้าผาก

มือขวาที่ถูกหลี่โม่ต่อยนั้นห้อยลงมาอย่างผิดธรรมชาติ และแขนของเขาก็สั่นไม่หยุด

ที่สั่นนั้นเป็นเพราะกระดูกถูกหลี่โม่ต่อยจนแหลกละเอียด นอกจากนี้หมัดนั้นของหลี่โม่ยังมีพลังมหาศาล จนทำให้กล้ามเนื้อแขนของหานเถี่ยโถวได้รับความเสียหายไม่น้อย

แข็งแกร่ง แข็งแกร่งเกินไปแล้ว แข็งแกร่งถึงระดับที่เหนือมนุษย์เลยด้วยซ้ำ

นั่นคือการประเมินความแข็งแกร่งของหลี่โม่ของหานเถี่ยโถว ตอนนี้หานเถี่ยโถวนึกเสียใจสุด ๆ ที่เชื่อคำหลอกลวงของกุ่ยเอ้อ เพราะโลภในผลประโยชน์เล็กน้อย

ตอนนี้เขาไปล่วงเกินคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้เข้าแล้ว หานเถี่ยโถวเสียใจจนคาดหวังเพียงว่าชีวิตจะสามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้งเท่านั้น!

เหล่ายอดฝีมือคนอื่น ๆ ต่างรวมตัวกันอยู่ด้านหลังหานเถี่ยโถว ในหมู่พวกเขาหานเถี่ยโถวคือคนที่กังฟูแข็งแกร่งที่สุด ดังนั้นพวกเขาทุกคนจึงเคารพหานเถี่ยโถว

แต่ยามนี้เมื่อเห็นลักษณะที่ผิดธรรมชาติของแขนหานเถี่ยโถวแล้ว เหล่ายอดฝีมือพวกนั้นจึงรู้ได้ทันทีว่า หานเถี่ยโถวได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

“พี่หาน ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ไม่ถึงตายหรอกน่า!” หานเถี่ยโถวกัดฟันพูด

เหล่ายอดฝีมือต่างนิ่งเงียบ แต่ในใจนั้นกำลังสบถอย่างบ้าคลั่ง

หลี่โม่ยิ้มพลางเดินเข้าหาหานเถี่ยโถว “ตอนนี้รู้แล้วใช่ไหมว่าใครเป็นลูกพี่ ใครเป็นลูกกระจ๊อก?”

“รู้แล้ว ลูกพี่ คุณเป็นผู้ยิ่งใหญ่พลังแข็งแกร่ง ยกโทษให้ลูกกระจ๊อกสักครั้งเถอะครับ ครั้งนี้นับว่าผมซุกซนไปหน่อยเท่านั้น ต่อไปผมไม่กล้าอีกแล้วครับ!”

หานเถี่ยโถวพูดพร้อมคุกเข่าลงทันที ยอมรับความพ่ายแพ้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย