บทที่ 937

ผู้จัดการหวังหยิบบุหรี่ออกมาคาบที่มุมปาก เตรียมจะสูบบุหรี่เพื่อสงบสติอารมณ์

คำขอของคังเหวินซินทำให้ผู้จัดการหวังตั้งตัวไม่ติด การจะดูบ้านมันไม่มีปัญหาหรอก แต่ถ้าอีกฝ่ายถูกใจขึ้นมาจริง ๆ จะทำอย่างไรล่ะ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เรื่องราคาต้นทุนหรือเปล่า ถ้าคังหย่งเฉียนเข้ามาครอบครองวิลล่าหลังนี้ เขาก็คงไม่ได้เงินเลยสักแดงเดียว

พอนึกถึงคังหย่งเฉียนขึ้นมาผู้จัดการหวังรู้สึกปวดจี๊ด ๆ ขึ้นมา เจ้านั่นเป็นปีศาจเจ้าสำราญแห่งตระกูลคัง วัน ๆ เอาแต่เกียจคร้าน กินดื่มเที่ยวเล่น ยิ่งกว่านั้นยังคบค้ากับพวกอันธพาล

ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสตระกูลคังก็ยังถูกคังหย่งเฉียนยั่วโมโหจนเส้นเลือดในสมองตีบ แทบทุกคนในตระกูลคังล้วนทำเป็นไม่สนใจคังหย่งเฉียน ตราบใดที่คังหย่งเฉียนไม่ได้ก่อปัญหา ก็ไม่มีใครสนใจว่า คังหย่งเฉียนจะทำอะไร

ถ้าหากยกวิลล่าให้เพื่อนของคังเหวินซินจริง ๆ คังหย่งเฉียนคงจะพาคนมาสับเขาเป็นชิ้น ๆ ถึงที่แน่

หลังจากสูบบุหรี่หมดมวน ผู้จัดการหวังก็ขยี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ รู้สึกว่ายังไงก็ควรแจ้งให้คังหย่งเฉียนรู้สักหน่อย ส่วนคังหย่งเฉียนจะต่อสู้กับคังเหวินซินอย่างไรนั้นก็เป็นเรื่องระหว่างพวกเขา

เขาหยิบมือถือขึ้นมาและโทรหาหมายเลขของคังหย่งเฉียน ผู้จัดการหวังพูดอย่างประจบประแจง "พี่คัง ผมมีเรื่องต้องรายงานคุณนิดหน่อยน่ะครับ"

คังหย่งเฉียนที่กำลังนั่งกินข้าวคุยโม้กับเพื่อนอยู่ โอบเอวไอดอลสาวข้าง ๆ แล้วพูดขึ้น "มีอะไร มีเรื่องอะไรก็รีบ ๆ พูดมา อย่าชักช้าสิวะ"

“คุณชายเหวินซินบอกว่า เขาจะพาเพื่อน ๆ ไปดูวิลล่าบนยอดเขา ผมบอกเขาไปแล้วว่าคุณจะเอาวิลล่าบนยอดเขา แต่คุณชายเหวินซินก็ยังยืนกรานจะพาเพื่อนของเขาไปดูให้ได้”

“เวรเอ๊ย! คังเหวินซินกล้าไม่ไว้หน้าฉันงั้นเหรอ ขนาดพ่อเจ้านั่นยังไม่กล้าวุ่นวายกับฉันเลย!”

คังหย่งเฉียนระเบิดออกมาทันที วิลล่าบนยอดเขานั้นเป็นของขวัญที่เขาเตรียมไว้มอบให้คนใหญ่คนโต แล้วจะให้เพื่อนของคังเหวินซินซื้อไปได้ยังไง