บทที่ 940

กู้หยุนหลานมองไปยังหลี่โม่อย่างประหลาดใจ เมื่อเห็นหลี่โม่ขยิบตาให้ เธอจึงไม่พูดอะไรและเก็บความสงสัยไว้ในใจ

ผู้จัดการหวังโบกมือให้พนักงานขายสาว พนักงานสาวที่ถือสัญญาอยู่แล้วเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“ผู้จัดการหวัง นี่เป็นสัญญาของวิลล่ายอดเขาค่ะ แต่ราคานี้มัน…”

สีหน้าของพนักงานสาวดูบูดเบี้ยวเล็กน้อย ถ้าขายวิลล่านี้ออกไปในราคาต้นทุน เธอคงไม่ได้รับค่าคอมมิชชั่นเลยสักแดง!

ที่ผ่านมาเศรษฐีในเมืองฮั่นจำนวนมากต่างก็ถูกใจวิลล่าแห่งนี้ แต่เพราะมีการปิดกั้นการซื้อขาย เลยไม่ได้ขายอย่างเป็นทางการ

เดิมทีพวกพนักงานสาวนั้นเตรียมพร้อมที่จะทำกำไรมหาศาลด้วยการขายวิลล่าหลังนี้หลังจากที่เปิดการขายแล้ว แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ความฝันของพวกเธอกำลังจะมลายหายไปซะแล้ว

“พวกเธอมีสิทธิ์พูดงั้นเหรอ? นี่คือการตัดสินใจของคุณชายใหญ่!” ผู้จัดการหวังตำหนิพนักงานขายสาว

พนักงานสาวหดคอและปิดปากเงียบไม่กล้าพูดอีก

ผู้จัดการหวังเปิดสัญญาตรวจดู หลังจากยืนยันความถูกต้องแล้ว เขาก็ถือสัญญาเดินไปหาหลี่โม่

“อ่านสัญญาดูก่อนนะครับ หากไม่มีปัญหาอะไร เราจะไปเซ็นสัญญาที่สำนักงานของผมกัน ผมไม่สามารถนำตราประทับอะไรพวกนั้นพกติดตัวไว้ได้ ขออภัยด้วยนะครับ”

ขณะหลี่โม่กำลังจะรับสัญญามา ก็มีเสียงคำรามลั่นดังมาจากนอกประตูวิลล่า "เดี๋ยว! ใครบอกว่าขายวิลล่านี้ได้! นี่เป็นวิลล่าที่ฉันจะเอาโว้ย!"

คังหย่งเฉียนกับพวกศิษย์พี่เก่งกรูกันเข้ามา และเดินไปหาหลี่โม่และคนอื่น ๆ อย่างรวดเร็ว

สีหน้าของคังเหวินซินบึ้งตึงลง เขาพูดอย่างไม่พอใจ "อาเล็ก เพื่อนของผมจะซื้อก่อน กรุณาอย่าสร้างปัญหาอย่างไร้เหตุผลทีเถอะครับ"

“ไอ้เด็กเวร แกอยากโดนดีนักใช่ไหม! อย่าสร้างปัญหาอย่างไร้เหตุผลงั้นเหรอ? ผู้จัดการหวังบอกแกหรือเปล่าว่าฉันจองที่นี่เอาไว้ก่อนแล้ว!” คังหย่งเฉียนตะโกนพร้อมกับเบิกตากว้าง