บทที่ 95

คำพูดของกู้ชิงหลินดึงดูดความสนใจจากทุกคนในทันที

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่กู้ชิงหลิน เธอรู้สึกกลัวเล็กน้อย และพูดอย่างอ่อนแรงว่า "ฉัน... ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ?"

"ไม่ผิด ไม่ผิดเลย!"

แววตาของคุณท่านกู้ก็สดใสขึ้นมาทันที และเขาพูดอย่างมีความสุขว่า “ใช่แล้ว หรงคังกรุ๊ป ตราบใดที่บริษัทหยุนเชิงเภสัชกรรมของเราเซ็นสัญญาความร่วมมือกับหรงคังกรุ๊ป มันก็จะสามารถช่วยบรรเทาสถานการณ์ในตอนนี้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเราเซ็นสัญญาความร่วมมือกับหรงคังกรุ๊ปสำเร็จ ชื่อเสียงของเราที่หายไป และบริษัทคู่ค้าพวกนั้น ก็อาจกลับมาหาเราเพื่อขอความร่วมมืออีกครั้ง”

ทันใดนั้น ทุกคนในตระกูลกู้ก็เริ่มพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง

หากพวกพวกเขาผ่านพ้นวิกฤตินี่ไปได้ โชคก็กำลังรอพวกเขาอยู่!

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกู้เจี้ยนกั๋ว และพูดว่า "พ่อครับ สิ่งที่พ่อพูดถูกแล้วครับ ตอนนี้ สิ่งที่เราต้องทำคือจัดการกับสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาเท่านั้น!"

แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงเย็นชาดังขึ้นทำลายความตื่นเต้น และความดีใจของทุกคน

“อย่าลืมสิครับ ตอนนี้สัญญานั่นอยู่ในมือของกู้หยุนหลาน”

สิ่งที่กู้ซิ่งเหว่ยพูดนั้นทำลายความตื่นเต้นของบรรดาญาติพี่น้อง ทุกคนรู้สึกชาตั้งแต่หัวจรดเท้า

สีหน้าของคุณท่านกู้ก็แข็งขึ้น และเขาก็พูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ตอนนี้มันเป็นช่วงวิกฤติของบริษัทหยุนเชิงเภสัชกรรม กู้หยุนหลานยังจะมีเล่ห์เหลี่ยมอะไรอีกหรือเปล่า? เจี้ยนกั๋ว ซิ่งเหว่ย พวกแกไปที่บ้านเจี้ยนหมิน ไปเอาสัญญานั่นมาที่นี่ และขอให้กู้หยุนหลานเซ็นซะ!”

กู้ซิ่งเหว่ยยังคงกังวลเล็กน้อย และพูดว่า “คุณปู่ครับ อย่าลืมสิ่งที่เธอพูดในที่ประชุมเมื่อเช้านี้สิครับ เธอต้องการให้พวกเราทุกคนขอโทษนะครับ”

สีหน้าของคุณท่านกู้หมองลง และเขาก็สั่งว่า "โทรก่อน ลองโทรหาเธอก่อน"

เมื่อกู้ซิ่งเหว่ยได้ยินแบบนี้ เขาก็รีบเอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเบอร์มือถือของกู้หยุนหลาน

เพราะเรื่องนี้จะชักช้าไม่ได้แล้ว ต้องตัดสินใจโดยเร็วที่สุด มิฉะนั้น การล่าช้าไปหนึ่งนาทีก็อาจจะเป็นอันตรายต่อบริษัทหยุนเชิงเภสัชกรรมถึงขนาดล้มละลลายได้