บทที่ 11

“คุณก้องฟ้าครับ ผมขอแนะนำผู้หญิงของผม อิงฟ้า ครับ"

การแนะนำอย่างเป็นทางการของอนันต์ทำให้อิงฟ้าตกตะลึง

ไม่คาดคิดเลยว่าคนที่จะแนะนำตัวเธอในฐานะนี้ จะเป็นคนวิปริตคนนี้

ในทางกลับกัน ผู้ชายที่เธอคาดหวังให้เขาทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น กลับสนใจแต่แก้วไวน์ของเขา ไม่ได้ชายตามองเธอเลยแม้แต่น้อย

ราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ ไม่ได้ข้องกันกับตัวเขาเลย มันช่างเหมือนกับคนไม่แคร์โลกแล้วก็ไม่แคร์ใครอีกด้วย

อนันต์เห็นก้องฟ้าไม่ได้สนใจอะไรนัก จึงรีบเชยคางอิงฟ้าขึ้น

“คุณก้องฟ้าดูสิครับ เธอเหมือนรุ่งรวีของคุณมากใช่ไหมครับ”

วันนี้เขาไปหาคุณรุ่งโรจน์เพื่อคุยเรื่องโครงการ และได้พบกับคุณรุ่งรวีที่หน้าตาคล้ายกับอิงฟ้ามาก

หลังจากสืบประวัติจึงได้รู้ว่ารุ่งรวีที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศเป็นผู้หญิงของก้องฟ้า

เขาก็รีบไปที่กิตติธรรมโชติ อาศัยความหน้าคล้ายกันของอิงฟ้าและรุ่งรวี ถึงจะเชิญนายก้องฟ้ามาได้

นายอนันต์นึกไม่ถึงว่าก้องฟ้าจะตกหลุมพรางนี้ เขาหมายมั่นไว้ว่าต้องฉวยโอกาสนี้ เพื่อหาทางเอาชนะโครงการเฉิงซีในภายหลังให้จงได้

เมื่อได้ยินอนันต์ พูดดังนั้น ก้องฟ้าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองอย่างเย็นชา

เขามองเธอขึ้นอย่างพิจารณา ราวกับกำลังมองคนแปลกหน้า

ในตาดอกท้อคู่นั้นไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ดั่งผู้คนที่มองทางข้างหน้าไม่เห็นเสมือนอยู่ในม่านหมอกยังไงยังงั้น

หลังจากจ้องดูสักพัก เขาก็เอ่ยเบา ๆ ว่า "ไม่สวยเท่ารุ่งรวีของฉัน"

คำพูดเหล่านี้ราวกับมีดแทงเข้าที่หัวใจของอิงฟ้าอย่างแรง เจ็บจนเลือดไหลหยดออกมาจากความเจ็บปวดนั้น

"เทียบกับคุณรุ่งรวีไม่ได้แน่นอน"

อนันต์จับคางของเธอราวกับกำลังมองดูพวกน่าสมเพศ แล้วพูดอย่างเหยียดหยาม: "เธอเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีอำนาจหรือคนหนุนหลัง แต่คุณรุ่งรวี เป็นลูกสาวคนเดียวของรุ่งโรจน์กรุ๊ป มีการศึกษาแถมยังมี IQ ที่สูง เธอจะไปเปรียบเทียบได้อย่างไร ! ”

ใช่ จะเอาเธอไปเปรียบได้ยังไงกัน

ในสายตาก้องฟ้า เธอเป็นแค่ตัวสำรอง จะไปดีกว่าตัวจริงของเขาได้อย่างไรกัน

อิงฟ้าเม้มริมฝีปากแน่นโดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่หัวใจของเธอกำลังร้องไห้ออกมาเป็นสีเลือด...

อนันต์พูดดูถูกอิงฟ้า เพียงเพื่อเอาใจนายก้องฟ้า