บทที่ 16 คู่บ่าวสาวที่เพิ่งแต่งงานกัน

“ที่แท้ก็เป็นพี่สะใภ้เอง” เสียงของลี่เซี่ยงเฉินฟังดูอ่อนโยนและดูเกียจคร้านหน่อยๆ เลยทำให้ดึงดูดผู้หญิงเป็นอย่างมาก

แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับลู่หวานหว่านเลย: "แล้วจะอะไรกัน ฉันแค่ผ่านมา ไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ"

“ไม่เป็นไร” ดวงตาของลี่เซี่ยงเฉินขยับตามเธอ แล้วเขาก็พูดว่า “พี่สะใภ้ ชิงลั่วกับฉันยังไม่ได้อวยพรให้พี่กับพี่ใหญ่เลย”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ลู่หวานหว่านเหลือบมองไป๋ชิงลั่วโดยไม่รู้ตัว แต่ก็พบว่าไป๋ชิงลั่วเห็นเธอ หน้าที่แดงกล่ำก็เหลือเพียงใบหน้าที่ซีดจาง

เธอน่ากลัวมากเลยเหรอ?

ลู่หวานหว่านก็ได้สัมผัสใบหน้าของเธอโดยไม่รู้ตัว

แต่เมื่อเทียบเธอกับลี่จิ่งเชินแล้ว ลี่จิ่งเชินและไป๋ชิงลั่วดูเหมือนคู่รักที่เพิ่งแต่งงานกันมาใหม่เลย

...

สิ่งแรกที่ลู่หวานหว่านทำเมื่อเธอกลับมาที่ห้องของลี่จิ่งเชิน คือการตบหน้าเธอที่ยังร้อนอยู่และพูดว่า "ฮู~"

ทันทีที่ลี่จิ่งเชินออกจากห้องน้ำ เขาก็ได้ยินเสียงหอบของลู่หวานหว่าน ราวกับว่าเขาตกใจกลัวอะไรบางอย่าง และอดไม่ได้ที่จะถามว่า "เจอผีเหรอ？"

“จุ๊ๆ” ลู่หวานหว่านกลัวว่าฉนวนกันเสียงของประตูไม่ดี จึงได้พูดเบาๆว่า “ตอนที่ฉันกลับมา ฉันบังเอิญไปเห็นลี่เซี่ยงเฉินกับแฟนสาวของเขาจูบกันอย่างดุเดือดที่ทางเดิน ฉันโครตทำตัวไม่ถูกเลย"

พูดขึ้นมามันก็แปลก ทำไมพวกเขาไม่กลับไปจูบที่ห้อง? ทำไมถึงต้องอยู่ที่นอกห้องของลี่จิ่งเชิน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ลี่จิ่งเชินก็หลับตาลง แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรตอบกลับมา

เมื่อตอนที่ลู่หวานหว่านคิดจะไม่สนใจเรื่องซุบซิบเหล่านี้ แต่จู่ๆก็เห็นเขาดึงผ้าเช็ดตัวออกจากคอของเขา แล้วก็ดันตัวให้พิงกับผนัง!

ลู่หวานหว่านตกตะลึง เป็นไปได้ไหมว่าคนๆนี้จะอ่อนไหวเมื่อพูดถึงลี่เซี่ยงเฉิน?

จากนั้นลี่จิ่งเชินก็เดินไปที่เตียงโดยไม่พูดอะไรสักคำ