บทที่ 1008

”คุณไล่ผมเหรอ?” ประธานเฮลหัวเราะเยาะ “ฌอน ฮิลล์ ผมคิดว่าคุณยังคงฝันอยู่สินะ ฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น เป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว ตระกูลฮิลล์ของคุณเทียบไม่ได้กับบริษัทเล็ก ๆ ภายใต้เฮล คอร์ปอเรชั่นของผมด้วยซ้ำ ในอดีตคุณอยู่เหนือผมและไม่เห็นหัวผม แต่ตอนนี้ผมสามารถหาคนมาทำลายคุณได้ทุกเมื่อ”

"ได้เลย คุณลองดูก็ได้" ฌอนลุกขึ้นยืนทันที

ร่างสูงตระหง่านและออร่าของเขาหลังจากครองในตําแหน่งสูงมายาวนานคว่ำประธานเฮลที่ทั้งอ้วนเตี้ยล่ำตันไปในทันที

“ก็ได้ เมื่อคุณไม่ทําจนกว่าคุณจะถูกบังคับ ผมก็จะทําให้คุณเสียใจกับเรื่องนี้ รอดูไปก็แล้วกัน"

ประธานเฮลเตะเก้าอี้ตรงหน้าเขาออกไปให้พ้นทางแล้วก้าวเท้าฉับ ๆ ออกไป

เมื่อเขาไปถึงประตู แคทเธอรีนก้มหน้าลง ดังนั้นเขาจึงไม่ทันได้เห็นเธอชัด ๆ

แคทเธอรีนมองตามหลังเขา เธอเคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อน เขาคือแกรี่ เฮล จากตระกูลเฮล ตระกูลเฮลแทบไม่ติดอันดับ 20 ตระกูลชั้นนําในเมืองหลวง

แต่ตอนนี้เขาสามารถไล่ตามทันฮิลล์ คอร์ปอเรชั่นอย่างหยิ่งยโสเหลือเกิน มันชัดเจนว่าฮิลล์ คอร์ปอเรชั่นไม่ได้เป็นอย่างที่เคยอีกแล้ว

ในสํานักงาน เฮดลีย์พูดอย่างโมโหว่า “ประธานฮิลล์ครับ แกรี่ เฮล ไร้ยางอายมาก! เขาไม่เคยกล้าขึ้นเสียงต่อหน้าคุณมาก่อน และใช้โจแอนผูกมิตรกับซาร่าเพื่อพยายามเอาใจคุณ—”

"หุบปาก" ฌอนจ้องเขาเป็นการเตือน และมองเลยไปยังด้านหลังของเขาอย่างหงุดหงิด "ทําไมคุณถึงมาที่นี่ล่ะ?"

เฮดลีย์หันไปและเห็นแคทเธอรีนกำลังเดินเข้ามา

เธอถอดหมวกออก เผยให้เห็นเรือนผมหนานุ่มและยาวสลวยของเธอ ใบหน้างดงามของเธอเล็กและผุดผ่อง โครงหน้าของเธอละเมียดละไมจมูกโด่งเชิด ส่วนดวงตาของเธอขณะนี้นั้นแต่งแต้มด้วยความเศร้าโศก

“คุณ... คุณโจนส์...” เฮดลีย์สะดุ้ง

"ออกไป" ฌอนสั่งเขา