บทที่ 1010

แน่นอน ฌอนรู้ว่าปัจจุบันเขาไม่คู่ควรกับแคทเธอรีนอีกต่อไปแล้ว

แคทเธอรีนเดินออกจากลิฟต์ เฮดลีย์ก้าวออกมาจากลิฟต์อีกตัวที่อยู่ข้าง ๆ และกวดตามทันเธออย่างรวดเร็ว

"คุณโจนส์ครับผมต้องคุยกับคุณ"

แคทเธอรีนหยุด "เฮดลีย์ คุณอยากจะบอกอะไรเหรอคะ?"

เฮดลีย์พูดอย่างตะขิดตะขวงใจว่า “อันที่จริงผมได้ยินสิ่งที่คุณชายใหญ่และคุณพูดถึงกันในสํานักงานเมื่อครู่นี้นิดหน่อยน่ะครับ ผมอยากจะขอร้องคุณว่าอย่าฟ้องเขาเลยนะครับ”

แคทเธอรีนขมวดคิ้ว ถ้าเป็นคนอื่นเธอไม่ลังเลที่จะปฏิเสธเลยทว่าเธอเป็นหนี้บุญคุณเฮดลีย์

“เฮดลีย์เขามันเป็นปีศาจ ฉันแค่อยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเวสลีย์แต่เขาก็ทําลายมันลงไป เขาถึงกับสร้างความวุ่นวายใหญ่โตซึ่งทําลายชื่อเสียงของฉัน คุณรู้ไหมว่าผู้คนมากมายตั้งเท่าไรข้างนอกนั่นที่หัวเราะเยาะเวสลีย์กับฉัน? ฉันไม่ได้ทําเพื่อตัวเองเท่านั้นเองนะคะ ฉันต้องให้คําอธิบายกับเวสลีย์ด้วย”

“แต่ถ้าคุณฟ้องคุณชายใหญ่ขึ้นมาจริง ๆ ตอนนี้แม้เขาจะติดคุกสั้น ๆ แค่เพียงสองปี แต่หากไม่มีเขานั่งใน

ฮิลล์ คอร์ปอเรชั่น คนอื่นก็จะเข้ามาเขมือบกลืนกินจนกระทั่งไม่มีอะไรเหลือ

“วิลลี่ถูกซ้อมจนปัญญาอ่อน ในขณะที่เลียมทรยศเราและหายตัวไป ทุกวันนี้ลีอาใช้ชีวิตราวกับสูญเสียจิตวิญญาณของเธอไปแล้ว วาเลรี่และสเปนเซอร์ก็ไร้ความสามารถ

“ท่านผู้หญิงก็อายุมากแล้วและทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ นานาผลพวงจากเรื่องสะเทือนใจเร็ว ๆ นี้ ดังนั้นเราจึงไม่รู้ว่าเธอจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน แน่นอนพวกเขาเป็นคนที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณ แต่คุณต้องคิดถึงซูซี่นะครับ...”

เฮดลีย์เตือนเธออย่างหมดแรงว่า “ทั้งคุณและผมต่างก็รู้ว่าถึงแม้เลียมจะแสร้งเป็นพ่อของซูซี่ แต่จริง ๆ แล้วเธอเป็นลูกสาวของคุณชายใหญ่ เป็นไปไม่ได้ที่จะส่งซูซี่ไปที่ตระกูลแคมโปส ถ้าตระกูลฮิลล์ล้มลงจะเกิดอะไรขึ้นกับซูซี่? เธอจะกลายเป็นเด็กที่ไร้ทั้งพ่อและแม่ขึ้นมาจริง ๆ!”

“แม้ว่าคุณชายใหญ่ฮิลล์จะคิดว่าซูซี่เป็นหลานสาวของเขา แต่เขาก็ปฏิบัติต่อเธออย่างดีจริง ๆ นะครับคงด้วยความที่เขาเป็นพ่อของเธอจริง ๆ ซูซี่ก็ห่วงใยเขาอย่างสุดซึ้งด้วยเช่นกัน”

แคทเธอรีนเงียบลง

ที่จริงแต่ก่อนเธอก็ไม่ได้คิดมากนัก