บทที่ 1050

“ทําไมฉันจะต้องโทษนายล่ะ? ถ้านายบอกฉันในตอนนั้น ฉันก็คงจะสงสัยว่าแคธี่ติดสินบนนายน่ะสิ นายทําสิ่งที่ถูกต้องแล้วล่ะ” ฌอนพึมพํา “ฉันคาดไม่ถึงว่าซาร่าจะโหดเหี้ยมขนาดนี้ เธอเล่นฉันซะอยู่หมัด มันคงลำบากนะที่แสร้งทําเป็นเชื่อเออออไปกับเธอตลอดสามปีที่ผ่านมา”

"ไม่เป็นไรครับ" เฮดลีย์ก้มหน้าของเขาด้วยความอัปยศอดสู ถึงยังไงเขาก็ยังไม่ได้บอกฌอนไปเกี่ยวกับซูซี่

แม้ตอนนี้ฌอนจะเริ่มรู้สำนึกขึ้นมาแล้วไงเหรอ? อันตรายบางอย่างยังไม่สามารถแก้ไขได้เว้นแต่พวกเขาจะแต่งงานกันใหม่อีกครั้งและคุณโจนส์บอกความจริงเขาเองเกี่ยวกับเด็ก ๆ เป็นการส่วนตัว

ถึงยังไงคุณโจนส์ก็ต้องทนทุกข์ทรมานมามาก ถ้าเธอต้องการให้ลูก ๆ ของเธอยอมรับฌอน เธอคงพูดเอง

“เฮดลีย์ไปเอารถมา ฉันอยากไปที่วิลล่าริมทะเล ถึงเวลาที่ฉันจะต้องเรียกคืนค่าธรรมเนียมการเลิกกันที่ฉันให้ซาร่าไป”

ฌอนสั่งอย่างเย็นชาขึ้นมาทันที

"ครับ" แววตาของเฮดลีย์เปล่งประกาย อันที่จริงเขาคิดว่าค่าธรรมเนียมการเลิกของฌอนนั้นไร้สาระมากเหลือเกิน แต่ตอนนั้นเขาไม่สามารถพูดอะไรได้

ฌอนหัวเราะเย้ยหยัน “ฉันนี่โง่เกินเยียวยาจริง ๆ ยัยซาร่าเล่นงานฉันเหมือนเป็นไอ้โง่ ทําลายชีวิตแต่งงานของฉัน และฆ่าลูก ๆ ของฉัน แต่ฉันดันให้เงินเธอตั้งแสนล้านดอลลาร์ตอนฉันเลิกกับเธอ ค่าธรรมเนียมการเลิก หนี้สินต่าง ๆ ในอดีตที่ผ่านมา ฉันจะทวงคืนมาจากเธอจนได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง”

“แต่คุณชายใหญ่ครับ ถ้าคําพูดนั้นหลุดออกไป ทั้งโลกจะกล่าวโทษคุณ สําหรับคุณชายสโนว์นั้น เอ่อ...”

เฮดลีย์กล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ซาร่าคงไม่คืนเงินให้คุณแน่นอน ถึงแม้เธอทำทีเหมือนเธอเห็นเงินไร้ค่าเหมือนผงธุลี แต่จริง ๆ แล้วเธอให้ความสําคัญกับเงินเป็นอย่างมาก เธอแค่กลัวว่าคุณจะรู้ว่าเธอหน้าเงิน”

“ร็อดนีย์คือตัวฉันในอดีต ถ้าเขาไม่ตาสว่างแต่เนิ่น ๆ เขาจะต้องเสียใจไม่ช้าก็เร็ว” ฌอนหัวเราเยาะ “ไม่ต้องกังวลไปฉันไม่สนชื่อเสียงของฉันอีกต่อไปแล้ว อีกอย่างนะฉันเหลือชื่อเสียงอะไรอีกบ้างล่ะ?”

…