บทที่ 1052

“ฌอนคุณเข้าข่ายทำผิดกฏหมายแล้วค่ะถ้าหากฉันเป็นอะไรไปล่ะก็คุณได้ติดคุกแน่” ซาร่าตกใจกับท่าทีคลุ้มคลั่งของเขาจนจำเป็นต้องเบี่ยงเบนความสนใจเขา “คิดถึงปู่ย่าตายายของคุณด้วยค่ะ คิดถึงตระกูลฮิลล์ ตอนนี้พวกเขาพึ่งพาคุณอยู่นะ”

“เธอทําลายฉันไปแล้วเธอคิดว่าฉันยังจะสนใจชีวิตของฉันอยู่ไหมล่ะ?” ฌอนจับคางของซาร่าและดึงตัวเธอขึ้นมาตอนนั้นเขาแค่คิดอยากจะฆ่าเธอด้วยน้ำมือของเขาเท่านั้น

ใบหน้าของซาร่าเปลี่ยนเป็นสีม่วงและร่างเธอยังสั่นพั่บ ๆ อยู่ในน้ำ

“คุณชายใหญ่ครับ...”

“ฌอน ฮิลล์ นายกําลังทําอะไรซาร่าน่ะ?”

เฮดลีย์กับร็อดนีย์คนทั้งสองเร่งรีบเข้ามาร้องขึ้นพร้อมกัน

หลังจากร็อดนีย์กระชากแยกฌอนออกมาจากซาร่าได้แล้วเขาก็รีบช่วยเธอขึ้นจากน้ำเป็นการด่วน

“ร็อดนีย์คะเขาน่ากลัวมากเลยค่ะ” ซาร่ากอดเขาแล้วร้องไห้โฮน้ำตาไหลพราก “เขาตั้งใจจะฆ่าฉัน ฉันแทบหายใจไม่ออก ฉัน... ฉันกลัวมากเลยค่ะ”

เมื่อร็อดนีย์เห็นรอยแดงรอบคอของเธอเลือดก็พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองจนเขาต่อยฌอนด้วยความโกรธ "ไอ้เวรเอ๊ย"

เขาไม่กล้าคิดเลยว่าถ้าหากซาร่าไม่ได้โทรหาเขาก่อนหน้านี้จะเกิดอะไรขึ้น เขาเร่งรุดตลอดทางมาที่นี่หลังจากเธอบอกว่าเธอกลัวหลังมีใครบางคนบุกเข้ามาในบ้านเธอ ถ้าหากเขามาช้าไปสักนาทีซาร่าคงเสียชีวิตไปแล้ว

ฌอนหลบไปทางด้านหลังและสกัดกั้นกําปั้นของร็อดนีย์ “ร็อดนีย์ใจเย็นไว้ ซาร่าน่ะไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาเลยสักนิด เธอ...”

“หุบปาก นายทําร้ายซาร่าไปแล้วไม่มีสิทธิ์มาว่าเธอหรอกนะ ถึงแม้นายเป็นพี่น้องของฉันก็ตามฉันก็จะไม่ทนหรอกนะ"

ร็อดนีย์รัวกำปั้นใส่ไม่ยั้ง